อัปเดต ขนาดตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
Addipediaสารานุกรม เจือปนอาหาร

เด็กเล็ก 1–3 ปี

สารเติมแต่ง 126 ตัว มีคำแนะนำของหน่วยงาน กฎหมาย หรืองานวิจัยเฉพาะกลุ่มนี้

สารที่ไม่อยู่ในรายการ ยังไม่พบคำแนะนำหรือข้อค้นพบที่เป็นข้อกังวลเฉพาะกลุ่มนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีความเสี่ยง · คำแนะนำที่ใช้กับทุกคนไม่นับในหน้านี้ ดูที่ คำแนะนำสำหรับทุกคน · อัปเดต

ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

01

กฎหมายห้ามหรือจำกัดสำหรับกลุ่มนี้

18 สาร
สารคำแนะนำ · ที่มาเพราะ
E400 กรดแอลจินิกจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E401 โซเดียมแอลจิเนตจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E402 โพแทสเซียมแอลจิเนตจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E403 แอมโมเนียมแอลจิเนตจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E404 แคลเซียมแอลจิเนตจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E405 โพรพิลีนไกลคอลแอลจิเนตจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E406 วุ้นจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E407 แคร์ราจีแนนจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E407a สาหร่ายทะเลยูชิวมาแปรรูปจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E410 คารอบบีนกัมจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E412 กัวร์กัมจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E413 ทรากาแคนท์กัมจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E414 กัมอะราบิกจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E415 แซนแทนกัมจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E417 ทารากัมจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E418 เจลแลนกัมจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E425 แป้งหัวบุกจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]เสี่ยงสำลักอุดหลอดลม: เยลลี่ถ้วยเล็กเนื้อแน่นที่ดูดเข้าปากทั้งก้อนทำให้เด็กเสียชีวิต
E425 แป้งหัวบุกจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย ไทย[5]มีรายงานเด็กบีบวุ้นเข้าปากแล้วสำลักติดคอจนเสียชีวิต
E425(ii) โคนจักกลูโคแมนแนนจำกัดการใช้ในอาหารสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย ไทย[2]มีรายงานเด็กบีบวุ้นเข้าปากแล้วสำลักติดคอจนเสียชีวิต
02

ควรหลีกเลี่ยง

23 สาร
สารคำแนะนำ · ที่มาเพราะ
E412 กัวร์กัมควรหลีกเลี่ยงคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[8]EFSA (2024) สรุปว่าข้อมูลไม่เพียงพอยืนยันว่าไม่มีความเสี่ยงจากกัวร์กัม (E412) ในนมผงทารกและอาหารทางการแพทย์สำหรับทารกและเด็กเล็ก (ยังพิสูจน์ไม่ได้ว่าไม่มีความเสี่ยง ไม่ใช่พิสูจน์แล้วว่าอันตราย)
E422 กลีเซอรอลควรหลีกเลี่ยงคำแนะนำของหน่วยงาน NHS สหราชอาณาจักร (คำแนะนำของ FSA)[17]NHS แนะนำว่าเด็กอายุต่ำกว่า 7 ปีไม่ควรดื่มเครื่องดื่มเกล็ดน้ำแข็ง (slush) เพราะกลีเซอรอล (E422) ในเครื่องดื่มอาจทำให้ปวดหัว คลื่นไส้ เวียนหัว และน้ำตาลในเลือดต่ำ
E466 โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลสควรหลีกเลี่ยงคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[34]EFSA (2022) ระบุว่าผู้ผลิตไม่ได้ใช้ E466 ในอาหารทารกอายุต่ำกว่า 16 สัปดาห์ และข้อมูลไม่เพียงพอจะประเมินความเสี่ยงในอาหารทางการแพทย์สำหรับทารกและเด็กเล็ก
E950 แอซีซัลเฟมโพแทสเซียมE951 แอสปาร์แตมE952 กรดไซคลามิกE952(i) กรดไซคลามิกE952(ii) แคลเซียม ซัยคลาเมตE952(iii) โพแทสเซียมไซคลาเมตE952(iv) โซเดียมไซคลาเมตE954 แซกคารีนE954(i) แซ็กคารินE954(ii) แคลเซียมแซ็กคารินE954(iii) โพแทสเซียม แซ็กคารินE954(iv) โซเดียมแซ็กคารินE955 ซูคราโลสE960 สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวานE960a สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวานE960b สตีวิออลไกลโคไซด์จากกระบวนการหมักE960c สตีวิออลไกลโคไซด์จากกระบวนการผลิตโดย ใช้เอนไซม์E960d สตีวิออลไกลโคไซด์กลูโคซิลเลตE961 นีโอแทมE969 แอดแวนเทมควรหลีกเลี่ยงคำแนะนำของหน่วยงาน WHO[44,45]แนวทาง WHO ปี 2023 ระบุว่าเด็กอายุ 6–23 เดือนไม่ควรได้รับอาหารหรือเครื่องดื่มที่ใส่สารให้ความหวานแทนน้ำตาล เช่นเดียวกับอาหารที่มีน้ำตาล เกลือ และไขมันทรานส์สูง
E950 แอซีซัลเฟมโพแทสเซียมE951 แอสปาร์แตมE954 แซกคารีนE954(i) แซ็กคารินE954(ii) แคลเซียมแซ็กคารินE954(iii) โพแทสเซียม แซ็กคารินE954(iv) โซเดียมแซ็กคารินE955 ซูคราโลสE960 สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวานE960a สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวานE960b สตีวิออลไกลโคไซด์จากกระบวนการหมักE960c สตีวิออลไกลโคไซด์จากกระบวนการผลิตโดย ใช้เอนไซม์E960d สตีวิออลไกลโคไซด์กลูโคซิลเลตควรหลีกเลี่ยงคำแนะนำของหน่วยงาน อย.[46]ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 157 (แก้ไขโดยฉบับที่ 287 ปี 2004) ห้ามใช้น้ำตาล น้ำผึ้ง หรือวัตถุให้ความหวานอื่นใดในอาหารทารกและอาหารสูตรต่อเนื่องสำหรับทารกและเด็กเล็ก ยกเว้นน้ำตาลแลคโตสหรือคาร์โบไฮเดรตที่หวานไม่เกินแลคโตส
03

ควรจำกัดปริมาณ

71 สาร
สารคำแนะนำ · ที่มาเพราะ
E1450 สตาร์ชโซเดียมออกทีนิลซักซิเนตE407 แคร์ราจีแนนE407a สาหร่ายทะเลยูชิวมาแปรรูปE410 คารอบบีนกัมE412 กัวร์กัมE414 กัมอะราบิกE414a กัมอะราบิก (รหัสย่อย a)E421 แมนนิทอลE551 ซิลิกอนไดออกไซด์ควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน อย.[16]ประกาศ อย. ฉบับที่ 468 (2025) กำหนดวัตถุเจือปนอาหารในนมผงทารกและอาหารทารก (หมวด 13.1.1) เป็นรายตัวพร้อมปริมาณสูงสุดต่ำ เช่น คาร์ราจีแนน 300 มก./กก. กัวร์กัมและโลคัสบีนกัม 1,000 มก./กก. กัมอารบิก แมนนิทอล และซิลิคอนไดออกไซด์ 10 มก./กก. และในรายการแก้ไขไม่มีสารให้ความหวานหรือสีสำหรับหมวด 13.1/13.2
E210 กรดเบนโซอิกE211 โซเดียมเบนโซเอตE212 โพแทสเซียมเบนโซเอตE213 แคลเซียมเบนโซเอตควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[6]EFSA (2016) คง ADI กลุ่มเบนโซเอต 5 มก./กก./วัน และพบว่าเด็กเล็กและเด็กที่ดื่มเครื่องดื่มแต่งกลิ่นรสเป็นประจำ (ยี่ห้อเดิม) ได้รับเกิน ADI
E249 โพแทสเซียมไนไทรต์E250 โซเดียมไนไทรต์ควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[9,20]EFSA (2017) กำหนด ADI ไนไตรต์ 0.07 มก./กก./วัน การได้รับจากวัตถุเจือปนไม่เกิน ADI ยกเว้นเด็กที่กินอาหารที่ใส่ไนไตรต์ (เช่น ไส้กรอก แฮม) มาก ซึ่งเกินเล็กน้อย
E251 โซเดียมไนเตรตE252 ดินประสิวควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[9,23]ไนเตรตจากวัตถุเจือปนอย่างเดียวไม่เกิน ADI 3.7 มก./กก./วัน แต่เมื่อรวมไนเตรตจากผักและแหล่งปนเปื้อน อาจเกิน ADI ได้ทุกกลุ่มอายุ โดยทารกและเด็กเล็กได้รับสูงสุด
E251 โซเดียมไนเตรตE252 ดินประสิวควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[25]EFSA พบว่าไนเตรตในผักใบเขียวไม่น่ากังวลสำหรับเด็กส่วนใหญ่ แต่เด็กอายุ 1–3 ปีที่กินผักโขมมาก (เกิน 200 กรัมต่อวัน) อาจเสี่ยงภาวะเมทฮีโมโกลบินในเลือดสูง และไม่ควรให้ผักโขมแก่เด็กที่ติดเชื้อแบคทีเรียในทางเดินอาหาร
E338 กรดฟอสฟอริกE339 โซเดียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE339(i) โซเดียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE339(ii) ไดโซเดียมไฮโดรเจนฟอสเฟตE339(iii) ไทรโซเดียมฟอสเฟตE340 โพแทสเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE340(i) โพแทสเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE340(ii) ไดโพแทสเซียมฟอสเฟตE340(iii) ไทรโพแทสเซียมฟอสเฟตE341 แคลเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE341(i) แคลเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE341(ii) ไดแคลเซียมฟอสเฟตE341(iii) ไทรแคลเซียมฟอสเฟตE343 แมกนีเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE343(i) แมกนีเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE343(ii) แมกนีเซียมไฮโดรเจนฟอสเฟตE343(iii) ไทรแมกนีเซียมฟอสเฟตE450 ไดฟอสเฟตE450(i) ไดโซเดียมไดฟอสเฟตE450(ii) ไทรโซเดียมไดฟอสเฟตE450(iii) เททระโซเดียมไดฟอสเฟตE450(iv) ไดโพแทสเซียมไดไฮโดรเจนไพโรฟอสเฟตE450(v) เททระโพแทสเซียมไดฟอสเฟตE450(vi) ไดแคลเซียมไดฟอสเฟตE451 ไตรฟอสเฟตE451(i) เพนทะโซเดียมไทรฟอสเฟตE451(ii) เพนทะโพแทสเซียมไทรฟอสเฟตE451(iii) โซเดียมโพแทสเซียมไตรฟอสเฟตE452 โพลีฟอสเฟตE452(i) โซเดียมพอลิฟอสเฟตE452(ii) โพแทสเซียมพอลิฟอสเฟตE452(iii) โซเดียมแคลเซียมพอลิฟอสเฟตE452(iv) แคลเซียมโพลีฟอสเฟตE452(v) แอมโมเนียมพอลิฟอสเฟตE452(vi) โซเดียมไตรโพลีฟอสเฟตควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[25,26]EFSA (2019) กำหนด ADI กลุ่มฟอสเฟต 40 มก.ฟอสฟอรัส/กก./วัน พบว่าฟอสฟอรัสรวมจากอาหารเกินค่านี้ในทารก เด็กเล็ก และเด็ก (ระดับเฉลี่ย) และวัยรุ่นที่กินมาก แม้ส่วนที่มาจากวัตถุเจือปนอย่างเดียวจะยังไม่เกิน
E338 กรดฟอสฟอริกE339 โซเดียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE339(i) โซเดียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE339(ii) ไดโซเดียมไฮโดรเจนฟอสเฟตE339(iii) ไทรโซเดียมฟอสเฟตE340 โพแทสเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE340(i) โพแทสเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE340(ii) ไดโพแทสเซียมฟอสเฟตE340(iii) ไทรโพแทสเซียมฟอสเฟตE341 แคลเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE341(i) แคลเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE341(ii) ไดแคลเซียมฟอสเฟตE341(iii) ไทรแคลเซียมฟอสเฟตE343 แมกนีเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE343(i) แมกนีเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE343(ii) แมกนีเซียมไฮโดรเจนฟอสเฟตE343(iii) ไทรแมกนีเซียมฟอสเฟตE450 ไดฟอสเฟตE450(i) ไดโซเดียมไดฟอสเฟตE450(ii) ไทรโซเดียมไดฟอสเฟตE450(iii) เททระโซเดียมไดฟอสเฟตE450(iv) ไดโพแทสเซียมไดไฮโดรเจนไพโรฟอสเฟตE450(v) เททระโพแทสเซียมไดฟอสเฟตE450(vi) ไดแคลเซียมไดฟอสเฟตE451 ไตรฟอสเฟตE451(i) เพนทะโซเดียมไทรฟอสเฟตE451(ii) เพนทะโพแทสเซียมไทรฟอสเฟตE451(iii) โซเดียมโพแทสเซียมไตรฟอสเฟตE452 โพลีฟอสเฟตE452(i) โซเดียมพอลิฟอสเฟตE452(ii) โพแทสเซียมพอลิฟอสเฟตE452(iii) โซเดียมแคลเซียมพอลิฟอสเฟตE452(iv) แคลเซียมโพลีฟอสเฟตE452(v) แอมโมเนียมพอลิฟอสเฟตE452(vi) โซเดียมไตรโพลีฟอสเฟตควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน IOM/NASEM สหรัฐฯ[27,28]ค่าสูงสุดที่รับได้ของฟอสฟอรัส (IOM) คือ 3 กรัม/วันสำหรับเด็ก 1–8 ปี และ 4 กรัม/วันสำหรับอายุ 9–70 ปี และ IOM ชี้ว่าฟอสเฟตที่เติมในอาหารแปรรูปอาจทำให้ประเมินการได้รับต่ำกว่าจริงในคนที่กินอาหารแปรรูปมาก
E440(i) เพกทินชนิดไม่เติมเอไมด์E440(ii) เพกทินชนิดเอไมด์ควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[5]EFSA (2021) พบว่าเพกทิน (E440) ที่ระดับสูงสุดที่อนุญาตอาจทำให้ทารกอายุต่ำกว่า 16 สัปดาห์ได้รับเมทานอลจากการย่อยสลายในระดับที่อาจเป็นอันตราย จึงแนะนำให้ลดระดับสูงสุดในอาหารทางการแพทย์สำหรับทารกและเด็กเล็ก
E504 แมกนีเซียมคาร์บอเนตE504(i) แมกนีเซียมคาร์บอเนตE504(ii) แมกนีเซียมไฮดรอกไซด์คาร์บอเนตE511 แมกนีเซียมคลอไรด์E518 แมกนีเซียมซัลเฟตE530 แมกนีเซียมออกไซด์ควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน IOM/NASEM สหรัฐฯ · EFSA[16,17]ค่าสูงสุดของแมกนีเซียมใช้กับแหล่งที่ไม่ใช่อาหารธรรมชาติ (อาหารเสริม เกลือแมกนีเซียมที่เติม) เพราะทำให้ท้องเสีย: IOM กำหนด 65 มก./วัน (1–3 ปี) 110 มก. (4–8 ปี) 350 มก. (9 ปีขึ้นไป) และ EFSA กำหนด 250 มก./วัน ตั้งแต่อายุ 4 ปี
E620 กลูตาเมตE621 โมโนโซเดียมกลูตาเมตE622 มอโนโพแทสเซียมแอล-กลูทาเมตE623 แคลเซียมไดกลูตาเมตE624 มอโนแอมโมเนียมแอล-กลูทาเมตE625 แมกนีเซียมได-แอล-กลูทาเมตควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[4,13]EFSA (2017) กำหนด ADI กลุ่มกลูตาเมต (รวมผงชูรส) 30 มก./กก./วัน ซึ่งเด็กเล็กและเด็กที่บริโภคระดับปานกลางได้รับเกิน และทารก เด็ก วัยรุ่นที่บริโภคสูงเกินมากขึ้น บางครั้งสูงกว่าขนาดที่สัมพันธ์กับอาการปวดหัวหรือความดันขึ้นในคน
E960 สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวานE960a สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวานE960b สตีวิออลไกลโคไซด์จากกระบวนการหมักE960c สตีวิออลไกลโคไซด์จากกระบวนการผลิตโดย ใช้เอนไซม์E960d สตีวิออลไกลโคไซด์กลูโคซิลเลตควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[43,44]EFSA (2011) พบว่าเด็กอายุ 1–14 ปีอาจได้รับสตีวิออลไกลโคไซด์ 1.7–16.3 มก./กก./วัน ซึ่งเกิน ADI 4 มก./กก. ที่ระดับสูง และในปี 2024 EFSA คง ADI เดิมไว้ พร้อมเตือนว่าการขยายการใช้จะทำให้เด็กเล็กกลุ่มบริโภคสูงเกิน ADI มากขึ้น

“ควรจำกัดปริมาณ” เป็นคำแนะนำการกิน ไม่ใช่สถานะกฎหมาย

04

ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้

6 สาร
สารคำแนะนำ · ที่มาเพราะ
E102 ตาร์ตราซีนE104 คิวโนลีนเยลโลว์E110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟE122 เอโซรูบีนE124 ปองโซ 4 อาร์E129 แอลลูรา เรด เอซีฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้คำแนะนำของหน่วยงาน กฎหมายวัตถุเจือปนอาหาร EU (1333/2008 ภาคผนวก V) · UK FSA · NHS Wales[46,47,48]ในสหภาพยุโรปและสหราชอาณาจักร อาหารที่ใส่สีสังเคราะห์ 6 ตัวนี้ต้องพิมพ์คำเตือนบนฉลากว่าอาจส่งผลต่อสมาธิและพฤติกรรมของเด็ก (ยกเว้นเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เกิน 1.2%) และ FSA อังกฤษขอให้ผู้ผลิตเลิกใช้โดยสมัครใจตั้งแต่ปลายปี 2009 NHS แนะนำว่าการเลี่ยงสีกลุ่มนี้อาจช่วยเด็กสมาธิสั้นบางคนได้ แต่เป็นปัจจัยเล็ก ๆ เท่านั้น ควรจดบันทึกอาหารกับพฤติกรรม และไม่ควรงดอาหารแบบสุดโต่งโดยไม่ปรึกษาแพทย์
E102 ตาร์ตราซีนE104 คิวโนลีนเยลโลว์E110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟE122 เอโซรูบีนE124 ปองโซ 4 อาร์E129 แอลลูรา เรด เอซีฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้คำแนะนำของหน่วยงาน กฎหมายวัตถุเจือปนอาหาร EU (1333/2008 ภาคผนวก V)[46,52]ใน EU/UK อาหารที่มีสีทาร์ทราซีน ควิโนลีนเยลโลว์ ซันเซ็ตเยลโลว์ คาร์โมอิซีน พองโซ 4R หรืออัลลูราเรด ต้องมีคำเตือนว่าสีนี้ "อาจส่งผลเสียต่อพฤติกรรมและสมาธิของเด็ก"
E102 ตาร์ตราซีนฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]ตอบสนองงานวิจัย Southampton (2007) ที่พบว่าสีผสมอาหารกลุ่มนี้ (ร่วมกับเบนโซเอต) สัมพันธ์กับพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก จึงบังคับฉลากคำเตือนเรื่องสมาธิและพฤติกรรมเด็ก
E102 ตาร์ตราซีนฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหราชอาณาจักร[4]อ้างอิงงานวิจัย Southampton เรื่องพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก
E104 คิวโนลีนเยลโลว์ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]ตอบสนองงานวิจัย Southampton (2007) ที่พบว่าสีผสมอาหารกลุ่มนี้ (ร่วมกับเบนโซเอต) สัมพันธ์กับพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก จึงบังคับฉลากคำเตือนเรื่องสมาธิและพฤติกรรมเด็ก
E104 คิวโนลีนเยลโลว์ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหราชอาณาจักร[4]อ้างอิงงานวิจัย Southampton เรื่องพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก
E110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]ตอบสนองงานวิจัย Southampton (2007) ที่พบว่าสีผสมอาหารกลุ่มนี้ (ร่วมกับเบนโซเอต) สัมพันธ์กับพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก จึงบังคับฉลากคำเตือนเรื่องสมาธิและพฤติกรรมเด็ก
E110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหราชอาณาจักร[4]อ้างอิงงานวิจัย Southampton เรื่องพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก
E122 เอโซรูบีนฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]ตอบสนองงานวิจัย Southampton (2007) ที่พบว่าสีผสมอาหารกลุ่มนี้ (ร่วมกับเบนโซเอต) สัมพันธ์กับพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก จึงบังคับฉลากคำเตือนเรื่องสมาธิและพฤติกรรมเด็ก
E122 เอโซรูบีนฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหราชอาณาจักร[4]อ้างอิงงานวิจัย Southampton เรื่องพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก
E124 ปองโซ 4 อาร์ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]ตอบสนองงานวิจัย Southampton (2007) ที่พบว่าสีผสมอาหารกลุ่มนี้ (ร่วมกับเบนโซเอต) สัมพันธ์กับพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก จึงบังคับฉลากคำเตือนเรื่องสมาธิและพฤติกรรมเด็ก
E124 ปองโซ 4 อาร์ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหราชอาณาจักร[4]อ้างอิงงานวิจัย Southampton เรื่องพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก
E129 แอลลูรา เรด เอซีฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3]ตอบสนองงานวิจัย Southampton (2007) ที่พบว่าสีผสมอาหารกลุ่มนี้ (ร่วมกับเบนโซเอต) สัมพันธ์กับพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก จึงบังคับฉลากคำเตือนเรื่องสมาธิและพฤติกรรมเด็ก
E129 แอลลูรา เรด เอซีฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหราชอาณาจักร[4]อ้างอิงงานวิจัย Southampton เรื่องพฤติกรรมอยู่ไม่นิ่งในเด็ก
05

งานวิจัยที่ศึกษากลุ่มนี้

38 สาร
สารคำแนะนำ · ที่มาเพราะ
E102 ตาร์ตราซีนE104 คิวโนลีนเยลโลว์E110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟE122 เอโซรูบีนE124 ปองโซ 4 อาร์E129 แอลลูรา เรด เอซีสรุปแล้วไม่มีผลงานวิจัย[21,22,23,24,25,26]EFSA ประเมินใหม่ปี 2009 ลดค่า ADI ของ Quinoline Yellow (E104) จาก 10 เหลือ 0.5, Sunset Yellow (E110) จาก 2.5 เหลือ 1 (ชั่วคราว) และ Ponceau 4R (E124) จาก 4 เหลือ 0.7 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน ด้วยเหตุผลด้านพิษวิทยา (ไม่ใช่เรื่องพฤติกรรม) เด็กที่กินมากได้รับเกินค่าใหม่ EU จึงลดปริมาณสูงสุดที่อนุญาตในอาหาร ส่วน E102, E122, E129 คงค่าเดิม · การประเมินของหน่วยงาน
E127 อีริโทรซินสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[24,25,26]สำนักงานประเมินอันตรายสุขภาพสิ่งแวดล้อมแคลิฟอร์เนีย (OEHHA, เม.ย. 2021) สรุปว่าสีสังเคราะห์ทำให้เด็กบางคนซน ขาดสมาธิ หรืออยู่ไม่นิ่งมากขึ้นได้ และเด็กแต่ละคนไวไม่เท่ากัน งานทดลอง 16 จาก 25 ชิ้นพบผลเสีย และค่าปริมาณที่รับได้ต่อวัน (ADI) ของ FDA อิงงานวิจัยเก่า 35–70 ปีที่ไม่ได้ออกแบบมาวัดพฤติกรรม จึงอาจไม่พอปกป้องเด็ก · การประเมินของหน่วยงาน
E133 บริลเลียนต์ บลู เอฟซีเอฟสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[12]EFSA (2010) ลดค่า ADI ของ Brilliant Blue (E133) จาก 10 เหลือ 6 มก./กก./วัน เด็กที่กินมากอาจได้รับเกินในการประเมินขั้นต้น แต่ไม่เกินเมื่อใช้ข้อมูลปริมาณใช้จริง · การประเมินของหน่วยงาน
E142 กรีน เอสE151 บริลเลียนต์ แบลคE155 บราวน์ เอชทีสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[3,4,5]EFSA ปี 2010 ประเมินสี Brilliant Black (E151), Brown HT (E155) และ Green S (E142) พบเด็กที่กินมากได้รับเกินค่า ADI โดยเฉพาะ Brown HT (ADI 1.5 มก./กก.) ส่วน E151 ให้ผลบวกด้านพันธุกรรมในหลอดทดลองแต่ไม่ก่อมะเร็งในสัตว์ระยะยาว · การประเมินของหน่วยงาน
E150 คาราเมลสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[7,8]คำว่า 'คาราเมล' บนฉลากอาจหมายถึงสีคาราเมล 4 กลุ่ม (E150a–d) ที่ผลิตโดยให้ความร้อนกับน้ำตาล โดยอาจเติมสารประกอบซัลไฟต์และ/หรือแอมโมเนียหรือไม่ก็ได้ EFSA (2011) กำหนด ADI กลุ่ม 300 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน สำหรับสีคาราเมลทั้งหมด และกำหนด ADI รายตัวที่ต่ำกว่าเมื่อจำเป็น (กลุ่มที่ 3 เพราะสารพลอยได้ THI มีผลต่อระบบภูมิคุ้มกันในหนู) พร้อมพบว่าการได้รับของเด็กและผู้ใหญ่อาจเกิน ADI ต่อมาการประเมินแบบละเอียดปี 2012 ได้ค่าต่ำลงจนไม่เกิน ADI กลุ่ม EFSA เห็นว่า THI, 4-MEI และซัลเฟอร์ไดออกไซด์ที่ตกค้างไม่เป็นข้อกังวลหากอยู่ในเกณฑ์ แต่ควรกำหนดเพดาน 5-HMF และฟิวแรน ส่วน JECFA ให้ ADI ตั้งแต่ 'ไม่ระบุตัวเลข' (กลุ่มที่ 1) ถึง 160–200 มก./กก. · การประเมินของหน่วยงาน
E160d ไลโคปีนสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[9,10,11,12]ADI ของไลโคปีนจากทุกแหล่งตาม EFSA คือ 0.5 มก./กก./วัน ปี 2017 EFSA พบว่าหากใช้เป็นสีผสมอาหารที่ระดับสูงสุดที่อนุญาต ปริมาณที่ได้รับจะเกินค่านี้ (เด็กเล็กสูงถึง 1.39 มก./กก.) การประเมินรวมปี 2026 พบว่าเด็กเล็กได้รับเฉลี่ย 1.2 และที่เปอร์เซ็นไทล์ 95 ถึง 2.52 มก./กก./วันในสถานการณ์ใช้สูงสุด ส่วนสถานการณ์ที่ใกล้ความจริงคือเฉลี่ย 0.36 และ P95 ในทารก 0.97 มก./กก./วัน โดยไลโคปีนจากธรรมชาติ (มะเขือเทศ) เป็นแหล่งหลัก และผู้ที่กินอาหารเสริมได้รับเพิ่มเป็นสองเท่า · การประเมินของหน่วยงาน
E173 อะลูมิเนียมสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[5,6]EFSA (2008) ลดค่าปริมาณอลูมิเนียมที่รับได้ต่อสัปดาห์เหลือ 1 มก./กก. จากผลพิษในสัตว์ รวมถึงต่อระบบประสาทที่กำลังพัฒนา และพบว่าเด็กที่กินมากได้รับเกินบ่อย EU จึงจำกัดการใช้วัตถุเจือปนที่มีอลูมิเนียม รวมถึงสีชนิด lake · การประเมินของหน่วยงาน
E173 อะลูมิเนียมE541 โซเดียมอะลูมิเนียมฟอสเฟตสภาพกรดสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[5,9]EFSA (2008) กำหนดปริมาณที่รับได้ต่อสัปดาห์ (TWI) ของอะลูมิเนียม 1 มก./กก.น้ำหนักตัว และเห็นว่าประชากรยุโรปส่วนสำคัญน่าจะได้รับเกิน ในสัตว์ทดลองอะลูมิเนียมมีผลต่อระบบประสาทที่กำลังพัฒนาและระบบสืบพันธุ์ ข้อมูลฮ่องกงพบว่าผงฟูที่มีอะลูมิเนียมทำให้ซาลาเปา/ขนมนึ่งเป็นแหล่งหลัก (ราว 60% ของที่ได้รับทั้งหมด) ขนมไทย-จีนที่ใช้สารส้มหรือผงฟูชนิดนี้ (เช่น ซาลาเปา ปาท่องโก๋) อาจคล้ายกัน แต่ยังไม่พบข้อมูลไทย · การประเมินของหน่วยงาน
E249 โพแทสเซียมไนไทรต์E250 โซเดียมไนไทรต์สรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[9]EFSA (2017) กำหนดค่า ADI ไนไตรต์ 0.07 มก./กก./วัน การได้รับจากวัตถุเจือปนไม่เกินค่านี้ ยกเว้นเด็กที่กินมากเกินเล็กน้อย ไนไตรต์ไม่ทำลายพันธุกรรมในร่างกาย แต่สารไนโตรซามีนในผลิตภัณฑ์เนื้อของผู้กินมากยังน่ากังวล และมีหลักฐานระบาดวิทยาเชื่อมกับมะเร็งกระเพาะและลำไส้ใหญ่ · การประเมินของหน่วยงาน
E321 บิวทิเลเทดไฮดรอกซิโทลูอีนสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[8,9]EFSA (2012) เพิ่มค่า ADI ของ BHT จาก 0.05 เป็น 0.25 มก./กก./วัน โดยมองว่าผลต่อไทรอยด์ ระบบสืบพันธุ์ และเนื้องอกตับในหนูเกิดเฉพาะเมื่อได้รับเกินระดับหนึ่ง (ไม่ใช่สารทำลายพันธุกรรม) แต่เด็กที่กินมากในบางประเทศอาจเกินค่า · การประเมินของหน่วยงาน
E341 แคลเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[8,9]แคลเซียมฟอสเฟต (E341) ใช้ค่า ADI แบบกลุ่มของ EFSA ปี 2019 คือ 40 มก. ฟอสฟอรัส/กก./วัน ซึ่งเด็กได้รับฟอสฟอรัสจากอาหารทั้งหมดเกินโดยเฉลี่ย ประเด็นเฉพาะของ E341 คือ EFSA พบว่าแคลเซียมฟอสเฟตอาจเพิ่มปริมาณอะลูมิเนียมในนมผงทารก ซึ่งอะลูมิเนียมอาจเกินค่าที่รับได้ต่อสัปดาห์ จึงแนะนำให้ลดเพดานอะลูมิเนียมในข้อกำหนดของ E341 และให้รายงานสัดส่วนอนุภาคขนาดนาโนด้วย อย่างไรก็ดี EFSA ไม่พบข้อกังวลต่อสุขภาพของทารกอายุต่ำกว่า 16 สัปดาห์จากฟอสเฟตในนมผง ส่วน JECFA ใช้ค่าสูงสุดแบบกลุ่ม 70 มก. ฟอสฟอรัส/กก./วัน · การประเมินของหน่วยงาน
E410 คารอบบีนกัมสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[7,8]EFSA (2017) ไม่ต้องกำหนด ADI สำหรับโลคัสบีนกัมในประชากรทั่วไป ในปี 2023 กำหนดจุดอ้างอิงจากผลการลดระดับสังกะสีในเลือดของลูกหมู พบว่าปริมาณที่เด็กวัยหัดเดินได้รับยังห่างจากจุดอ้างอิงนี้มากพอ แต่สำหรับทารกห่างพอเพียงบางสถานการณ์ · การประเมินของหน่วยงาน
E412 กัวร์กัมสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[7,8]EFSA (2017) ไม่ต้องกำหนด ADI สำหรับกัวร์กัมในประชากรทั่วไป แต่ในปี 2024 สรุปว่าข้อมูลที่ได้รับไม่เพียงพอจะยืนยันว่าไม่มีความเสี่ยงจากกัวร์กัมในนมผงทารกและอาหารทางการแพทย์สำหรับทารกและเด็กเล็ก · การประเมินของหน่วยงาน
E422 กลีเซอรอลสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[7,8]รายงานเด็กสุขภาพดี 21 คน (อายุมัธยฐาน 3 ปีครึ่ง) พบว่าเกือบทุกคนป่วยภายในหนึ่งชั่วโมงหลังดื่มน้ำแข็งเกล็ดปั่น (slush) โดยมีอาการซึมหรือหมดสติ น้ำตาลในเลือดต่ำ เลือดเป็นกรดจากแลคเตต ไตรกลีเซอไรด์สูงเทียม และโพแทสเซียมต่ำ คล้ายโรคพันธุกรรมเมตาบอลิก ตรวจพบกลีเซอรอลในปัสสาวะทุกราย ตรวจไม่พบโรคเมตาบอลิกแฝง และเด็กที่เลิกดื่มแล้วไม่กลับเป็นซ้ำ · รวมรายงานผู้ป่วยหลายราย
E422 กลีเซอรอลสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[9,10,11]สำนักงานมาตรฐานอาหารสหราชอาณาจักร (FSA) แนะนำครั้งแรกในปี 2023 ว่าน้ำแข็งเกล็ดปั่นที่มีกลีเซอรอลไม่เหมาะกับเด็กอายุ 4 ปีลงไป หลังพบเด็กต้องนอนโรงพยาบาลยืนยันแล้ว 9 ราย (ราว 1 ต่อ 10 ล้านแก้ว) และประเมินใหม่โดยใช้น้ำหนักตัวเด็กที่ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย จึงเข้มงวดขึ้นในเดือนกรกฎาคม 2025 ว่าเด็กต่ำกว่า 7 ปีไม่ควรดื่มเลย และเด็กต่ำกว่า 10 ปีดื่มได้ไม่เกินวันละหนึ่งแก้ว 350 มล. ส่วน EFSA (2026) กำหนดค่าอ้างอิงการได้รับเฉียบพลัน 125 มก./กก. ต่อครั้ง และพบว่าน้ำแข็งเกล็ดปั่นแก้วเดียวเกินค่านี้ในทุกกลุ่มอายุ จึงแนะนำให้กำหนดเพดานกลีเซอรอลในเครื่องดื่ม · การประเมินของหน่วยงาน
E425 แป้งหัวบุกสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[6,7]มีรายงานผู้เสียชีวิตจากการสำลักติดคอ ส่วนใหญ่เป็นเด็กและบางรายเป็นผู้สูงอายุ หลังกินเยลลี่ถ้วยจิ๋วที่ทำจากบุก ซึ่งเนื้อแน่นและไม่ละลายในลำคอ สหภาพยุโรปจึงห้ามใช้ E425 ในขนมเยลลี่เพราะเสี่ยงสำลัก (Directive 2003/52/EC) และ EFSA ออกความเห็นปี 2004 เรื่องสารก่อเจลในเยลลี่ถ้วยจิ๋ว รายงานประเมินใหม่ของ EFSA ปี 2017 ก็ย้ำข้อมูลนี้ · การประเมินของหน่วยงาน
E451 ไตรฟอสเฟตสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[6,7]EFSA ประเมินวัตถุเจือปนกลุ่มฟอสเฟตทั้งหมดใหม่ในปี 2019 (รวมไตรฟอสเฟต E451) และกำหนดค่าที่รับได้ต่อวัน (ADI) แบบกลุ่มไว้ที่ 40 มก. ฟอสฟอรัส/กก. น้ำหนักตัว/วัน โดยอิงการศึกษาระยะยาวในหนูที่ได้รับโซเดียมไตรฟอสเฟต ซึ่งผลเสียหลักคือแคลเซียมไปเกาะในไต เมื่อรวมฟอสฟอรัสจากอาหารทั้งหมด ทารก เด็กเล็ก และเด็กได้รับเกินค่านี้โดยเฉลี่ย และกลุ่มที่กินมากได้รับเกินไปจนถึงวัยรุ่น EFSA ระบุชัดว่าค่า ADI นี้ใช้ไม่ได้กับผู้ที่ไตเสื่อมระดับปานกลางถึงรุนแรง ส่วน JECFA ยังคงค่าสูงสุดที่รับได้ไว้ที่ 70 มก. ฟอสฟอรัส/กก./วัน จากทุกแหล่งรวมกัน · การประเมินของหน่วยงาน
E452 โพลีฟอสเฟตสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[5,6]โพลีฟอสเฟต (E452) อยู่ภายใต้ค่า ADI แบบกลุ่มของ EFSA ปี 2019 คือ 40 มก. ฟอสฟอรัส/กก. น้ำหนักตัว/วัน สำหรับฟอสเฟตทุกชนิด ซึ่งเมื่อรวมฟอสฟอรัสจากอาหารทั้งหมด ทารก เด็กเล็ก และเด็กได้รับเกินโดยเฉลี่ย EFSA ยังขอให้คณะกรรมาธิการยุโรปเข้มงวดเกณฑ์ปนเปื้อนตะกั่ว แคดเมียม สารหนู และปรอทในข้อกำหนดของฟอสเฟตทุกตัวรวม E452 เพื่อไม่ให้กลายเป็นแหล่งโลหะหนักที่มีนัยสำคัญ ส่วน JECFA จัดโซเดียมโพลีฟอสเฟต (INS 452i) ไว้ในค่าสูงสุดที่รับได้แบบกลุ่ม 70 มก. ฟอสฟอรัส/กก./วัน · การประเมินของหน่วยงาน
E473 ซูโครสเอสเตอร์ของกรดไขมันสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[4,5]EFSA กำหนด ADI รวมของซูโครสเอสเทอร์ (E473) และซูโครกลีเซอไรด์ (E474) ไว้ 40 มก./กก./วัน และการประเมินปริมาณที่ได้รับหลายครั้ง (2010, 2012, 2018, 2023) พบว่าหลายกลุ่มประชากร โดยเฉพาะเด็กเล็กและเด็ก ได้รับเกิน ADI ทั้งนี้ EFSA ระบุว่าตัวเลขน่าจะสูงเกินจริงเพราะหลายหมวดอาหารไม่มีข้อมูลการใช้ ในปี 2023 EFSA พบว่าไม่มีการใช้ E473 ในนมผงหรืออาหารทารกอายุต่ำกว่า 16 สัปดาห์ และแนะนำให้ปรับปรุงสเปก · การประเมินของหน่วยงาน
E500 โซเดียมคาร์บอเนตE500(ii) โซเดียมไบคาร์บอเนตสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[9]จากผู้ป่วยมีอาการ 192 รายที่ใช้เบกกิ้งโซดาผิดวิธีและแจ้งศูนย์พิษวิทยาแคลิฟอร์เนีย ส่วนใหญ่ (60%) กินเป็นยาลดกรด บางส่วนกินเพื่อหวังหลบการตรวจสารเสพติดในปัสสาวะ กว่าครึ่งต้องพบแพทย์ และ 12 รายต้องนอนโรงพยาบาลด้วยเกลือแร่ผิดปกติ ภาวะเลือดเป็นด่าง หรือการหายใจถูกกด ผู้วิจัยชี้ว่ากลุ่มเสี่ยงสูงคือคนที่กินยาลดกรดเป็นประจำ หญิงตั้งครรภ์ และเด็กเล็ก ทั้งนี้เป็นปริมาณระดับช้อนชาที่ใช้เป็นยาเอง ซึ่งสูงกว่าปริมาณที่ใช้เป็นผงฟูในขนมมาก · รายงานผู้ป่วย
E502 คาร์บอเนตสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[4]อันตรายต่อคนจากคาร์บอเนตมีบันทึกเฉพาะในขนาดที่ใช้เป็นยาเอง จากผู้ป่วยมีอาการ 192 รายที่ใช้เบกกิ้งโซดา (โซเดียมไบคาร์บอเนต) ผิดวิธีและแจ้งศูนย์พิษวิทยาแคลิฟอร์เนีย ส่วนใหญ่ใช้เป็นยาลดกรด และ 12 รายต้องนอนโรงพยาบาลด้วยเกลือแร่ผิดปกติหรือภาวะเลือดเป็นด่าง ปริมาณที่ใช้เป็นผงฟูในอาหารต่ำกว่านี้มาก · รายงานผู้ป่วย
E511 แมกนีเซียมคลอไรด์สรุปแล้วไม่มีผลงานวิจัย[5,6]EFSA (2019) ประเมินซ้ำวัตถุเจือปนกลุ่มคลอไรด์ รวมถึงแมกนีเซียมคลอไรด์ (E511 หรือ 'นิการิ' ที่ใช้ทำให้เต้าหู้จับตัว) ไม่พบข้อกังวลเรื่องพิษต่อสารพันธุกรรมหรือการก่อมะเร็ง และไม่พบผลต่อพัฒนาการในหนูที่ 800 มก./กก./วัน เมื่อเทียบกับค่าอ้างอิงในคน 40 มก.คลอไรด์/กก./วัน ค่าเฉลี่ยการได้รับอยู่ที่หรือต่ำกว่าค่านี้ มีเพียงเด็กเล็กและเด็กที่กินมากที่เกินเล็กน้อย ซึ่ง EFSA ไม่ถือว่าเป็นข้อกังวล ส่วน JECFA ให้ ADI แบบ 'ไม่จำกัด' · การประเมินของหน่วยงาน
E524 โซดาไฟสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[5,6]โซดาไฟเข้มข้นเป็นสาเหตุสำคัญของการบาดเจ็บรุนแรงจากสารกัดกร่อน จากเด็ก 311 รายที่กลืนสารกัดกร่อน ผลิตภัณฑ์ล้างท่อที่มีโซดาไฟเป็นกลุ่มที่ทำให้หลอดอาหารและกระเพาะบาดเจ็บรุนแรงที่สุด บางรายเกิดหลอดอาหารตีบที่ต้องขยายหรือผ่าตัด ข้อมูลศูนย์พิษวิทยาสหราชอาณาจักรเรื่องน้ำยาล้างเตาอบ (96% มีโซเดียมและ/หรือโพแทสเซียมไฮดรอกไซด์) พบการกลืน 285 ราย โดย 182 รายเกิดจากกินอาหารที่ปนเปื้อนน้ำยาล้างเตาอบ ส่วนใหญ่มีอาการเล็กน้อย อันตรายนี้มาจากผลิตภัณฑ์เคมีในบ้านหรือสารเข้มข้น ไม่ใช่จากการใช้ในอาหารที่ถูกทำให้เป็นกลางแล้ว · รายงานผู้ป่วย
E554 โซเดียมอลูมิโนซิลิเกตสรุปแล้วอันตรายงานวิจัย[8,9,10]JECFA (2011) ทบทวนวัตถุเจือปนที่มีอะลูมิเนียมและกำหนดปริมาณที่รับได้ต่อสัปดาห์ชั่วคราว (PTWI) 2 มก.อะลูมิเนียม/กก.น้ำหนักตัวจากทุกแหล่ง เมื่อ EFSA (2013) จำลองการใช้วัตถุเจือปนมีอะลูมิเนียม 5 ชนิด รวมถึง E554 ที่ระดับสูงสุดตามร่างของ Codex พบว่าค่าเฉลี่ยการได้รับอยู่ที่ 2.3–76.9 มก./กก./สัปดาห์ในกลุ่มอายุต่างๆ สูงกว่าเกณฑ์ของทั้ง JECFA และ EFSA มาก ส่วน ADI กลุ่มแบบ 'ไม่ระบุตัวเลข' ของซิลิเกตที่ให้ไว้ปี 1985 ไม่ได้คำนึงถึงปริมาณอะลูมิเนียม · การประเมินของหน่วยงาน
E904 เชลแล็กสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[5,6]EFSA (2024) กำหนดค่า ADI 4 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน สำหรับเชลแล็กชนิดไม่มีขี้ผึ้งที่ผลิตด้วยการฟอกสีทางกายภาพ ส่วนเชลแล็กที่ฟอกด้วยสารเคมีให้ใช้ค่านี้แบบชั่วคราวจนกว่าจะมีข้อมูลสิ่งเจือปนกลุ่มออร์กาโนคลอรีน และค่านี้ไม่ใช้กับเชลแล็กที่ยังมีขี้ผึ้ง ในสถานการณ์ประเมินแบบเข้ม กลุ่มที่ได้รับมาก (เปอร์เซ็นไทล์ 95) เกิน ADI ในหลายช่วงวัย แต่ EFSA เห็นว่าเกินเพียงเล็กน้อยและการประเมินเผื่อไว้มากแล้ว จึงไม่ถือเป็นข้อกังวล พร้อมแนะนำให้แยกข้อกำหนดตามวิธีผลิต ลดเพดานตะกั่ว กำหนดเพดานธาตุพิษอื่นและคลอโรฟอร์ม ส่วน JECFA (1992) เห็นว่าการใช้เคลือบผิวอาหารไม่เป็นข้อกังวลทางพิษวิทยา · การประเมินของหน่วยงาน
E960a สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวานสรุปแล้วผลผสมงานวิจัย[3,9,10,11]EFSA (2010) สรุปว่าสตีวิออลไกลโคไซด์บริสุทธิ์ไม่ก่อมะเร็ง ไม่ทำลายสารพันธุกรรม และไม่เป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์หรือพัฒนาการ จึงกำหนดค่า ADI 4 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน (คิดเป็นสตีวิออล) ตรงกับ JECFA ในปี 2024 EFSA ปฏิเสธคำขอของภาคอุตสาหกรรมที่จะเพิ่ม ADI เป็น 6 หรือ 16 มก./กก. เพราะข้อมูลการดูดซึมและเมตาบอลิซึมยังไม่พอ และเมื่อรวมการใช้ปัจจุบันกับการใช้ที่ขอเพิ่มในระดับสูงสุด กลุ่มที่ได้รับมาก (เปอร์เซ็นไทล์ 95) อยู่ที่ 4.1 มก./กก./วันในทารก และ 6.9 มก./กก./วันในเด็กเล็ก ซึ่งเกิน ADI สำหรับเด็กเล็ก ส่วน JECFA (ครั้งที่ 102) ยืนยันค่า ADI 0–4 มก./กก. อีกครั้ง · การประเมินของหน่วยงาน
E960d สตีวิออลไกลโคไซด์กลูโคซิลเลตสรุปแล้วไม่มีผลงานวิจัย[3,5]สตีวิออลไกลโคไซด์กลูโคซิลเลตคือไกลโคไซด์จากใบหญ้าหวานที่ถูกเอนไซม์ (ไซโคลเดกซ์ทรินไกลโคซิลทรานสเฟอเรส) ต่อหน่วยกลูโคสเพิ่ม 1–20 หน่วยโดยใช้แป้งเป็นวัตถุดิบ EFSA (2022) เห็นว่าการเผาผลาญในร่างกายคล้ายสตีวิออลไกลโคไซด์ทั่วไปมากพอที่จะใช้ข้อมูลพิษวิทยาเดิมได้ จึงใช้ค่า ADI เดียวกันคือ 4 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน (คิดเป็นสตีวิออล) และสรุปว่าไม่มีข้อกังวลต่อสุขภาพตามการใช้ที่ขอ พร้อมให้ปรับข้อกำหนดคุณภาพรวมถึงเพดานสารหนู ต่อมาความเห็นปี 2024 ที่ครอบคลุม E960a–d ทั้งหมดยังคง ADI ที่ 4 มก./กก. และระบุว่าหากขยายการใช้ การได้รับในเด็กเล็กตามสถานการณ์ประเมินแบบเข้มจะเกิน ADI · การประเมินของหน่วยงาน
E211 โซเดียมเบนโซเอตยังถกเถียงอันตรายงานวิจัย[7,8,9]โซเดียมเบนโซเอตอยู่ในส่วนผสมทุกสูตรของงาน Southampton/Isle of Wight ที่พบเด็กซนขึ้น จึงแยกผลของเบนโซเอตไม่ได้ งานเดียวที่ทดสอบเบนโซเอตแยก (ฮ่องกง 130 คน) ไม่พบผล · ทดลองสุ่มในคน
E492 ซอร์บิแทนไทรสเตียเรตยังถกเถียงผลผสมงานวิจัย[4,6]EFSA (2017) ประเมินกลุ่มซอร์บิแทนเอสเทอร์ E491–E495 รวมกัน สรุปว่าไม่มีข้อกังวลเรื่องการทำลายสารพันธุกรรม และกำหนดค่า ADI กลุ่ม 10 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน (คิดเป็นซอร์บิแทน ราว 26 มก./กก. หากคิดเป็นซอร์บิแทนมอโนสเตียเรต) จากการทดลองในหนูที่ใช้ขนาดสูงมาก และพบว่าการได้รับเฉลี่ยและกลุ่มที่กินมาก (เปอร์เซ็นไทล์ 95) ไม่เกิน ADI ในทุกช่วงวัย รวมถึงเด็กเล็ก ส่วน JECFA (การประชุมครั้งที่ 102) ระมัดระวังกว่า เพราะข้อมูลที่มีส่อว่าซอร์บิแทนมอโนสเตียเรตอาจทำให้โครโมโซมแตกหัก จึงยังสรุปเรื่องพิษต่อสารพันธุกรรมไม่ได้ และลดสถานะ ADI 0–25 มก./กก. เป็นค่าชั่วคราว โดยค่าประเมินการได้รับสูงสุด 24 มก./กก./วัน ใกล้เพดาน และอาจต่ำกว่าจริงเพราะขาดข้อมูลการใช้ในอาหารบางหมวด ทั้งนี้ยังไม่มีข้อมูลในคนสำหรับซอร์บิแทนไทรสเตียเรตโดยเฉพาะ · การประเมินของหน่วยงาน
E494 ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอตยังถกเถียงผลผสมงานวิจัย[6,8]เดิมคณะกรรมการวิทยาศาสตร์ด้านอาหารของสหภาพยุโรป (SCF ปี 1974) ให้ซอร์บิแทนมอโนลอเรตและมอโนโอลีเอต (E493/E494) มีค่า ADI กลุ่มที่เข้มกว่าคือ 5 มก./กก. ต่อมา EFSA (2017) รวมซอร์บิแทนเอสเทอร์ E491–E495 ทั้งหมดเป็นค่า ADI กลุ่มเดียว 10 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน (คิดเป็นซอร์บิแทน) ไม่พบข้อกังวลเรื่องพิษต่อสารพันธุกรรม และการได้รับทั้งค่าเฉลี่ยและกลุ่มที่กินมากไม่เกิน ADI ในทุกช่วงวัย ขณะที่ JECFA (ครั้งที่ 102) ถอนค่า ADI กลุ่ม 0–25 มก./กก. แบบถาวรและให้เป็นค่าชั่วคราว เพราะยังมีสัญญาณว่าซอร์บิแทนมอโนสเตียเรตอาจทำให้โครโมโซมแตกหักที่ยังไม่ได้รับการตรวจสอบ และระบุว่าค่าประเมินการได้รับอาจต่ำกว่าความจริง · การประเมินของหน่วยงาน