อัปเดต ขนาดตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
Addipediaสารานุกรม เจือปนอาหาร

ภาวะดื้ออินซูลิน/เบาหวานชนิดที่ 2

25 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 50 ตัว

สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต

ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

01

สรุปตามสถานะของหลักฐาน

สถานะทิศทางสารและสิ่งที่ศึกษา
สรุปแล้วไม่มีผล
ประโยชน์
  • E420 ซอร์บิทอล (และอีก 6 สาร) ความเห็นผู้เชี่ยวชาญ · ภาวะก่อนเบาหวาน/ดื้ออินซูลิน · เบาหวานชนิดที่ 2
เริ่มมีสัญญาณอันตราย
ประโยชน์
ผลผสม
ยังถกเถียงอันตราย
ไม่มีผล
  • E954 แซกคารีน ทดลองสุ่มในคน · ที่ปริมาณเท่ากับหรือเกินค่า ADI
ประโยชน์
ผลผสม
ยังไม่มีงานวิจัยในคน—
02

ข้อค้นพบ

25 ข้อ
  1. 1

    สรุปแล้วประโยชน์ความเห็นผู้เชี่ยวชาญ

    น้ำตาลแอลกอฮอล์ทำให้น้ำตาลและอินซูลินขึ้นน้อยกว่าน้ำตาลมาก ค่าดัชนีน้ำตาล (GI) ที่รวบรวมไว้: อีริทริทอล 0 แมนนิทอล 0 แลคทิทอล 6 ซอร์บิทอล 9 ไอโซมอลต์ 9 ไซลิทอล 13 และมอลทิทอล 35 เทียบกับน้ำตาลทราย 65 และกลูโคส 100 มอลทิทอลจึงทำให้น้ำตาลขึ้นชัดกว่าตัวอื่น[9]

    E420 ซอร์บิทอลE421 แมนนิทอลE953 ไอโซมอลต์E965 มัลทิทอลE966 แล็กทิทอลE967 ไซลิทอลE968 อีริทริทอล

  2. 2

    สรุปแล้วไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    การทดลองแบบปกปิดสองฝ่าย 16 สัปดาห์ในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 พบว่าการกินรีบาวดิโอไซด์เอ (สารหวานหลักในสารสกัดหญ้าหวาน) วันละ 1,000 มก. ไม่ทำให้ค่า HbA1c น้ำตาลขณะอดอาหาร อินซูลิน ซีเปปไทด์ ความดันโลหิต น้ำหนักตัว หรือไขมันในเลือดต่างจากยาหลอก และไม่ทำให้น้ำตาลต่ำบ่อยขึ้น บทความทบทวนงานวิจัยในคนปี 2026 (ส่วนใหญ่ศึกษาระยะสั้นไม่เกิน 3 เดือน) ก็สรุปในทำนองเดียวกันว่าสตีวิออลไกลโคไซด์ไม่มีผลชัดเจนต่อระดับน้ำตาล อินซูลิน ไขมัน หรือฮอร์โมนความหิว[5,7]

    E960a สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวาน

  3. 3

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    ข้อมูล NutriNet-Santé พบสารกันเสีย 12 จาก 17 ชนิดที่ใช้แพร่หลายสัมพันธ์กับเบาหวานชนิดที่ 2 เพิ่มขึ้น รวมถึงโพแทสเซียมซอร์เบต เมตาไบซัลไฟต์ โซเดียมไนไตรต์ แคลเซียมโพรพิโอเนต และแม้แต่วิตามินซี/อี ที่ใช้เป็นสารกันหืน[7]

    E202 โพแทสเซียมซอร์เบตE224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E250 โซเดียมไนไทรต์E260 กรดน้ำส้มE262 โซเดียมแอซิเตตE282 แคลเซียมโพรพิโอเนตE301 โซเดียมแอสคอร์เบตE307 ดี-แอลฟา-โทคอเฟอรอลE316 โซเดียมอีริทอร์เบตE330 กรดซิตริกE338 กรดฟอสฟอริกE392 โรสแมรี

  4. 4

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    ข้อมูลกลุ่มประชากร NutriNet-Santé พบว่าผู้ที่ได้รับสีผสมอาหารมากมีความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 สูงขึ้น (HR ~1.4) ทั้งคาราเมล เบตาแคโรทีน ขมิ้น (เคอร์คูมิน) คาร์มีน และแอนโทไซยานิน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นสีจากธรรมชาติ[13]

    E100 เคอร์คูมินE120 ชาดลิ้นจี่E150a คาราเมลกลุ่ม 1 - คาราเมลธรรมดาE150d คาราเมลกลุ่มที่ 4 – ซัลไฟต์แอมโมเนียคาราเมลE160a บีตา-แคโรทีนE160c ปาปริก้า โอลีโอเรซินE161b ลูทีนE163 แอนโทไซยานิน

  5. 5

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    ผู้ที่ได้รับไนไตรต์จากวัตถุเจือปน (โดยเฉพาะโซเดียมไนไตรต์ E250) มากมีความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 สูงกว่าผู้ที่ไม่ได้รับราว 50% ส่วนไนเตรตไม่สัมพันธ์[13]

    E250 โซเดียมไนไทรต์E251 โซเดียมไนเตรตE252 ดินประสิว

  6. 6

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    NutriNet-Santé (2023): ผู้ที่ได้รับสารให้ความหวานสังเคราะห์จากทุกแหล่งในปริมาณสูง (เกินราว 16–19 มก./วัน) มีความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 สูงกว่าผู้ไม่บริโภค (HR 1.69) โดยพบกับแอสปาร์แตม (1.63) อะเซซัลเฟม-เค (1.70) และซูคราโลส (1.34)[27]

    E950 แอซีซัลเฟมโพแทสเซียมE951 แอสปาร์แตมE955 ซูคราโลส

  7. 7

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    ในหนูทดลอง ซูโครสเอสเทอร์ของกรดไขมัน (และ CMC) ทำให้น้ำตาลและอินซูลินในเลือดสูง ในเซลล์จำลองภาวะดื้ออินซูลิน เลซิทิน ซูโครสเอสเทอร์ และ CMC รบกวนการจัดการกลูโคส และอิมัลซิไฟเออร์ทุกตัวที่ทดสอบเปลี่ยนความหลากหลายของจุลินทรีย์ในลำไส้ อีกงานหนึ่งพบว่าซูโครสเอสเทอร์ของกรดลอริกทำให้รอยต่อระหว่างเซลล์ลำไส้หนูหลวมขึ้น (จึงถูกพัฒนาเป็นสารช่วยดูดซึมยา) ยังไม่พบการศึกษาในคนเรื่อง E473 กับการควบคุมน้ำตาลหรือการรั่วของลำไส้[10,11]

    E322 เลซิทินE473 ซูโครสเอสเตอร์ของกรดไขมัน

  8. 8

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    ในโครงการ NutriNet-Santé การได้รับไตรโพแทสเซียมฟอสเฟต (E340) มากขึ้นสัมพันธ์กับความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 สูงขึ้น (HR 1.15 ต่อทุก 500 มก./วัน) เพื่อเป็นบริบท EFSA ปี 2019 กำหนด ADI รวมของสารเติมแต่งกลุ่มฟอสเฟตไว้ 40 มก. ฟอสฟอรัส/กก./วัน และพบว่าเด็กอาจได้รับฟอสฟอรัสรวมเกินค่านี้[6,8]

    E340 โพแทสเซียมไดไฮโดรเจนฟอสเฟตE340(iii) ไทรโพแทสเซียมฟอสเฟต

  9. 9

    เริ่มมีสัญญาณประโยชน์ทดลองสุ่มในคนคน

    การเติมน้ำส้มสายชู (กรดอะซิติก 18 ถึง 28 มิลลิโมล) ในมื้อเช้าขนมปังขาว ทำให้น้ำตาลและอินซูลินในเลือดช่วง 30 ถึง 45 นาทีแรกต่ำลง และรู้สึกอิ่มมากขึ้น ยิ่งขนาดสูงยิ่งเห็นผลมาก ในผู้ใหญ่สุขภาพดี 12 คน[10]

    E260 กรดน้ำส้ม

  10. 10

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    งานปี 2019 พบว่าโพรพิโอเนตเพิ่มกลูคากอนและ FABP4 ในหนู และในการทดลองแบบสุ่มปกปิดสองทางในคนสุขภาพดีขนาดเล็ก มื้ออาหารที่ผสมโพรพิโอเนตทำให้ดื้ออินซูลินชั่วคราวหลังอาหาร หนูที่ได้รับระยะยาวน้ำหนักเพิ่มทีละน้อย[7,8]

    E280 กรดโพรพิโอนิก

  11. 11

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    ในโครงการ NutriNet-Santé การกินโซเดียมซิเตรตมากขึ้นสัมพันธ์กับความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 สูงขึ้นเล็กน้อย (HR 1.04 ต่อทุก 500 มก./วัน) ร่วมกับคาราจีแนน ไตรโพแทสเซียมฟอสเฟต E472e กัวร์กัม กัมอาราบิก และแซนแทนกัม โดยโซเดียมซิเตรตถูกวิเคราะห์ในฐานะหนึ่งในสารกลุ่มอิมัลซิไฟเออร์/สารให้ความคงตัวจำนวนมาก[9]

    E331 โซเดียมไดไฮโดรเจนซิเทรต

  12. 12

    เริ่มมีสัญญาณผลผสมทดลองสุ่มในคนคน

    ในการทดลองแบบไขว้ในชายหนุ่ม 20 คน คาราจีแนน 500 มก./วันนาน 2 สัปดาห์ไม่เปลี่ยนความไวต่ออินซูลินโดยรวม แต่ในคนที่มีน้ำหนักเกิน พบความไวต่ออินซูลินของร่างกายและตับลดลง และค่าการอักเสบ (CRP, IL-6) สูงขึ้น[11]

    E407 แคร์ราจีแนน

  13. 13

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    คาราจีแนนในน้ำดื่มทำให้หนูทนต่อน้ำตาลได้แย่ลงและดื้ออินซูลิน รวมถึงยับยั้งสัญญาณอินซูลินในตับหนูและเซลล์ตับมนุษย์ผ่านกลไกการอักเสบ[12]

    E407 แคร์ราจีแนน

  14. 14

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    การบริโภคคาราจีแนนสัมพันธ์กับความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 ที่สูงขึ้น (เพิ่มราว 3% ต่อทุก 100 มก./วัน)[20]

    E407 แคร์ราจีแนน

  15. 15

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    DATEM (E472e) ซึ่งพบบ่อยในขนมปัง สัมพันธ์กับความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 ที่สูงขึ้นเล็กน้อย (ราว 4% ต่อ 100 มก./วัน และช่วงความเชื่อมั่นแตะเส้น 1.00)[6]

    E472e เอสเตอร์ของกลีเซอรอลของกรดไดแอซีทิลทาร์ทาริกและกรดไขมัน

  16. 16

    เริ่มมีสัญญาณประโยชน์ทดลองสุ่มในคนคน

    ในงานทดลองแบบสุ่มปกปิดสองทาง 16 สัปดาห์ ผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่แมกนีเซียมในเลือดต่ำ เมื่อกินสารละลายแมกนีเซียมคลอไรด์ (2.5 กรัม/วัน) มีภาวะดื้ออินซูลิน น้ำตาลขณะอดอาหาร และ HbA1c ลดลง อีกงาน 16 สัปดาห์ในผู้มีกลุ่มอาการเมตาบอลิก 198 คนที่แมกนีเซียมต่ำ (แมกนีเซียม 382 มก./วันในรูปคลอไรด์) พบความดันเลือด น้ำตาล และไตรกลีเซอไรด์ลดลง และสัดส่วนที่ยังเข้าเกณฑ์กลุ่มอาการเมตาบอลิกต่ำกว่า (48% เทียบ 78%)[7,8]

    E511 แมกนีเซียมคลอไรด์

  17. 17

    เริ่มมีสัญญาณประโยชน์ทดลองสุ่มในคนคน

    การทดลองให้กินก่อนมื้อ: สารหวานจากหญ้าหวานทำให้น้ำตาลหลังอาหารต่ำกว่าน้ำตาลทราย และอินซูลินต่ำกว่าทั้งน้ำตาลทรายและแอสปาร์แตม โดยผู้เข้าร่วมไม่ได้กินชดเชยมากขึ้นแม้แคลอรีน้อยกว่า การทดลองแบบไขว้ปี 2023 พบว่าสูตรผสมหญ้าหวาน (และหล่อฮังก๊วย+หญ้าหวาน) ลดอินซูลินหลังอาหารเมื่อเทียบกับน้ำตาลทราย[13,22]

    E960 สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวาน

  18. 18

    ยังถกเถียงอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    ข้อมูล NutriNet-Santé พบสารกันหืน เช่น โซเดียมแอสคอร์เบต วิตามินอี โซเดียมอีริทอร์เบต และสารสกัดโรสแมรี สัมพันธ์กับเบาหวานชนิดที่ 2 และความดันสูง[5,6,7,8,9,10]

    E301 โซเดียมแอสคอร์เบตE307 ดี-แอลฟา-โทคอเฟอรอลE316 โซเดียมอีริทอร์เบตE392 โรสแมรี

  19. 19

    ยังถกเถียงอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    การบริโภคกัวร์กัม (เพิ่มความเสี่ยง 11% ต่อ 500 มก./วัน) กัมอารบิก (3% ต่อ 1,000 มก./วัน) และแซนแทนกัม (8% ต่อ 500 มก./วัน) สัมพันธ์กับความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 ที่สูงขึ้น[10]

    E412 กัวร์กัมE414 กัมอะราบิกE415 แซนแทนกัม

  20. 20

    ยังถกเถียงประโยชน์ทดลองสุ่มในคนคน

    ขนมปังที่ใส่โซเดียมโพรพิโอเนตทำให้น้ำตาลและอินซูลินในเลือดหลังมื้อขึ้นน้อยลง โดยขนาด 3.3 กรัมต่อคาร์โบไฮเดรต 50 กรัมลดการตอบสนองของน้ำตาลได้ราว 48% (6 คน) ขนมปังโซเดียมโพรพิโอเนตขนาดสูงลดทั้งน้ำตาลและอินซูลินและทำให้อิ่มนานขึ้น และอัลตราซาวด์พบว่ากระเพาะบีบตัวส่งอาหารช้าลง (9 คน) ส่วนการทดลอง double-blind 7 สัปดาห์ที่ให้โซเดียมโพรพิโอเนต 7.5 กรัม/วันในแคปซูล พบว่าน้ำตาลขณะอดอาหารและการขึ้นของอินซูลินระหว่างทดสอบความทนน้ำตาลลดลง และ HDL เพิ่มขึ้น ทั้งหมดนี้เป็นขนาดหลายกรัม สูงกว่าปริมาณที่ใช้เป็นสารกันเสียหลายเท่า[7,8,9,10,11]

    E281 โซเดียมโพรพิโอเนต

  21. 21

    ยังถกเถียงผลผสมวิเคราะห์รวมหลายงานวิจัยคน

    การวิเคราะห์อภิมานพบว่าการกินกรดอะมิโนสายโซ่กิ่ง (ลิวซีน ไอโซลิวซีน วาลีน) จากอาหารมากสัมพันธ์กับโอกาสเป็นเบาหวานชนิดที่ 2 สูงขึ้น 32% แต่สัมพันธ์กับโอกาสอ้วนที่ต่ำลง และการกินเสริมทำให้ลิวซีนในเลือดสูงขึ้น ส่วนการวิเคราะห์อภิมาน 17 งานทดลองพบว่าการกินลิวซีนอย่างเดียวไม่ช่วยเพิ่มมวลหรือแรงกล้ามเนื้อในผู้สูงอายุ[6,7]

    E641 ลิวซีน

  22. 22

    ยังถกเถียงไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    Serrano และคณะ (2021): การกินแซคคารินบริสุทธิ์ในขนาด ADI สูงสุดนาน 2 สัปดาห์ ไม่เปลี่ยนการทนกลูโคส ฮอร์โมน ความหลากหลายของจุลินทรีย์ลำไส้ หรือกรดไขมันสายสั้นในผู้ใหญ่สุขภาพดี และการทดลองในหนู 10 สัปดาห์ก็ไม่พบผลเช่นกัน[33]

    E954 แซกคารีน

  23. 23

    ยังถกเถียงอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    ในผู้มีภาวะอ้วนที่ปกติไม่ใช้สารให้ความหวาน การดื่มซูคราโลสก่อนทดสอบกลูโคสทำให้น้ำตาลและอินซูลินสูงสุดเพิ่มขึ้น และความไวอินซูลินลดลงราว 23% ส่วนในผู้ใหญ่สุขภาพดี การกินซูคราโลส 14 วันทำให้การหลั่งอินซูลินระยะแรกและความไวอินซูลินลดลง และ GLP-1 สูงขึ้นเมื่อเทียบกับยาหลอก[33,34]

    E955 ซูคราโลส

  24. 24

    ยังถกเถียงอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    ในผู้ใหญ่สุขภาพดี การดื่มเครื่องดื่มใส่ซูคราโลสที่มีคาร์โบไฮเดรตร่วมด้วย 7 ครั้งใน 10 วัน ทำให้ความไวอินซูลินลดลง ส่วนซูคราโลสที่ไม่มีคาร์โบไฮเดรต หรือคาร์โบไฮเดรตอย่างเดียว ไม่มีผลนี้ การตอบสนองของสมองต่อรสหวานลดลงไปด้วย แต่การรับรสไม่เปลี่ยน[45]

    E955 ซูคราโลส

  25. 25

    ยังไม่มีงานวิจัยในคนไม่พบงานวิจัย

    ยังไม่พบงานวิจัยในคน (ทั้งการทดลอง การติดตามกลุ่มประชากร หรือรายงานผู้ป่วย) ของสตีวิออลไกลโคไซด์กลูโคซิลเลต ข้อมูลการย่อยที่มีเป็นการทดลองนอกร่างกายเท่านั้น ซึ่งพบว่าสารนี้ไม่ถูกย่อยในน้ำย่อยจำลองของกระเพาะและลำไส้เล็ก และถูกแบคทีเรียจากอุจจาระคนย่อยจนเหลือสตีวิออลได้หมดเหมือนรีบาวดิโอไซด์เอ ส่วนหน่วยกลูโคสที่เติมเข้าไปจะมีผลต่อน้ำตาลในเลือดของคนหรือไม่ ยังไม่เคยมีการวัด[3,4]

    E960d สตีวิออลไกลโคไซด์กลูโคซิลเลต

03

เรื่องใกล้กัน

กลไกหิว-อิ่มผิดเพี้ยน4 ข้อ →น้ำหนักเกิน/กินเกิน6 ข้อ →กลุ่มอาการเมตาบอลิก6 ข้อ →ใครควรระวัง · เบาหวานชนิดที่ 2→ใครควรระวัง · ภาวะก่อนเบาหวาน/ดื้ออินซูลิน→ใครควรระวัง · โรคอ้วน→ใครควรระวัง · ผู้ชาย→ใครควรระวัง · ผู้ใหญ่ 19–50 ปี→