กลไกหิว-อิ่มผิดเพี้ยน
4 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 5 ตัว
สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต
ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
สรุปตามสถานะของหลักฐาน
| สถานะ | ทิศทาง | สารและสิ่งที่ศึกษา |
|---|---|---|
| เริ่มมีสัญญาณ | +ประโยชน์ |
|
| ±ผลผสม |
| |
| ยังถกเถียง | ±ผลผสม |
|
ข้อค้นพบ
4 ข้อ- 1
การเติมผงชูรสร่วมกับอิโนซีน 5'-โมโนฟอสเฟต (IMP) ลงในซุปทำให้ซุปอร่อยขึ้นและเพิ่มความอยากอาหารช่วงสั้นๆ ขณะกิน แต่หลังจากนั้นผู้เข้าร่วมกินอาหารกลางวันแบบไม่จำกัดน้อยลงเมื่อเทียบกับซุปเดียวกันที่ไม่เติม แปลว่ารสอูมามิช่วยให้อิ่มนานขึ้นหลังมื้อ ทั้งนี้ทดสอบสารสองตัวร่วมกัน จึงยังไม่รู้ผลของ IMP เดี่ยวๆ[4]
- 2
งานวิเคราะห์รวมการศึกษาที่ให้พอลิเดกซ์โทรสในอาหารว่างช่วงสาย พบว่าช่วยลดพลังงานที่กินในมื้อถัดไปตามขนาดที่ได้รับ แต่พลังงานรวมทั้งวันไม่ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ[9]
- 3
การทดลองแบบสุ่มสลับกลุ่ม ให้เดกซ์ทรินชนิดย่อยยาก 14 กรัม/วันในเครื่องดื่มนาน 28 วัน พบว่ารู้สึกอิ่มขณะท้องว่างมากขึ้นและน้ำตาลหลังดื่มขึ้นน้อยลง แต่ความอิ่มหลังมื้อกลางวันและมื้อเย็นกลับลดลง ปริมาณพลังงานที่กินและสัดส่วนร่างกายไม่ต่างจากกลุ่มมอลโทเดกซ์ทริน[8]
- 4
งานวิจัยชิ้นหนึ่งรายงานว่าหนูที่ดื่มเครื่องดื่มอัดแก๊ส (เทียบกับแบบไล่แก๊สแล้ว) นานราวหนึ่งปีน้ำหนักขึ้นเร็วกว่า กินมากกว่า ฮอร์โมนหิว (เกรลิน) และไขมันในตับสูงกว่า และชายหนุ่ม 20 คนมีเกรลินสูงขึ้นหลังดื่มน้ำอัดลม ในทางกลับกัน หญิงสุขภาพดี 19 คนรู้สึกอิ่มระยะสั้นมากกว่าหลังดื่มน้ำโซดา 250 มล. เทียบกับน้ำเปล่า แนวคิดว่า CO2 ทำให้กินมากขึ้นจึงยังไม่มีการยืนยันซ้ำ[5,6]