อัปเดต ขนาดตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
Addipediaสารานุกรม เจือปนอาหาร

ภูมิแพ้/การแพ้

27 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 32 ตัว

สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต

ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

01

สรุปตามสถานะของหลักฐาน

สถานะทิศทางสารและสิ่งที่ศึกษา
สรุปแล้วอันตราย
  • E131 แพเทนต์บลู วี (และอีก 1 สาร) วิเคราะห์รวมหลายงานวิจัย · ที่ปริมาณสูงกว่าที่ได้รับจากอาหารมาก
  • E1105 ไลโซไซม์ ทดลองสุ่มในคน · เด็ก 4–8 ปี · เด็ก 9–12 ปี · แพ้อาหาร: ไข่
  • E120 ชาดลิ้นจี่ รวมรายงานผู้ป่วยหลายราย · ผู้หญิง · แพ้อาหาร: คาร์มีน/แมลง
  • E310 โพรพิลแกลเลต รายงานผู้ป่วย · ได้รับสารทางผิวหนัง ส่วนใหญ่จากเครื่องสำอาง ไม่ใช่จากการกินอาหาร
  • E428 เจลาติน สำรวจภาคตัดขวางในคน · แพ้เจลาติน
  • E494 ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอต สำรวจภาคตัดขวางในคน · ได้รับสารทางผิวหนังจากการทดสอบแพทช์ ไม่ใช่จากการกินอาหาร
  • E904 เชลแล็ก สำรวจภาคตัดขวางในคน · ได้รับสารทางผิวหนังจากการทดสอบแพทช์ ไม่ใช่จากการกินอาหาร
ไม่มีผล
ผลผสม
เริ่มมีสัญญาณอันตราย
ผลผสม
  • E901 ขี้ผึ้ง รายงานผู้ป่วย · ได้รับสารทางผิวหนังและริมฝีปาก ไม่ใช่จากการกินอาหาร
ยังถกเถียงไม่มีผล
ถูกหักล้างอันตราย
ยังไม่มีงานวิจัยในคน—
02

ข้อค้นพบ

27 ข้อ
  1. 1

    สรุปแล้วอันตรายวิเคราะห์รวมหลายงานวิจัยคน

    การวิเคราะห์อภิมานพบอาการแพ้รุนแรง (anaphylaxis) ราว 0.06% เมื่อฉีดสีฟ้า (เช่น patent blue V, indigo carmine) ระหว่างผ่าตัดหาต่อมน้ำเหลือง แสดงว่าสีเหล่านี้เป็นสารก่อภูมิแพ้ได้ แต่เป็นการฉีด ไม่ใช่การกิน[3,4,5]

    E131 แพเทนต์บลู วีE132 อินดิโกทิน

  2. 2

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    JECFA (1987) ให้เอนไซม์แอลฟา-แอมิเลสจาก Aspergillus oryzae มี ADI 'ไม่จำเป็นต้องระบุ' ในสหภาพยุโรปถูกประเมินในฐานะเอนไซม์อาหาร โดย EFSA (2023) ประเมินว่าได้รับจากการใช้ในขนมอบ การต้มเบียร์ และอื่นๆ ไม่เกิน 0.134 มก./กก./วัน ห่างจากระดับที่ไม่พบผลเสียอย่างน้อย 13,896 เท่า พบลำดับกรดอะมิโนคล้ายสารก่อภูมิแพ้ที่รู้จัก 1 ตัว และเห็นว่าความเสี่ยงการแพ้จากการกินต่ำแต่ตัดทิ้งไม่ได้[7,8,9]

    E1100 เอนไซม์แอลฟา-แอมิเลสจากเชื้อแอสเพอร์จิลลัส โอไรเซ

  3. 3

    สรุปแล้วไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    เพื่อทดสอบว่าเอนไซม์ที่ใช้ในอุตสาหกรรมอาหารกระตุ้นการแพ้ในผู้ที่เป็นภูมิแพ้หรือไม่ นักวิจัยทดสอบสะกิดผิวหนังผู้ใหญ่ที่เป็นภูมิแพ้ 400 คนด้วยเอนไซม์เชิงพาณิชย์ 19 ชนิด (รวมโพรทีเอส) พบผลบวก 13 คน แต่เมื่อให้กินแบบปกปิดสองฝ่ายเทียบกับยาหลอกในขนาดสูงกว่าที่ได้รับปกติ ไม่มีใครเกิดอาการแพ้เลย ผู้วิจัยสรุปว่าการกินเอนไซม์อาหารไม่ใช่ความเสี่ยงการแพ้ที่มีนัยสำคัญทางคลินิก[4]

    E1101 เอนไซม์โพรทีเอสจากเชื้อแอสเพอร์จิลลัส โอไรเซ

  4. 4

    สรุปแล้วผลผสมการประเมินของหน่วยงาน

    JECFA (1987) เห็นว่าเอนไซม์โพรทีเอสจากเชื้อแอสเพอร์จิลลัส โอไรเซ ใช้ในอาหารได้ภายใต้หลักการผลิตที่ดี (ADI ไม่ระบุตัวเลข) จากการศึกษาในหนู 90 วันที่ไม่พบผลแม้ผสมในอาหาร 10% และไม่มีข้อมูลในคน ความเห็นเรื่องเอนไซม์อาหารของ EFSA ช่วงหลังให้ข้อสรุปคล้ายกันแต่มีข้อสังเกตเรื่องการแพ้ คือเอนไซม์โพรทีเอสจาก A. oryzae (2026) ไม่มีข้อกังวลต่อสุขภาพ โอกาสแพ้มีแต่ต่ำ ส่วนปาเปน (2026) ไม่มีข้อกังวลโดยรวม แต่ปาเปนและไคโมปาเปนเป็นสารก่อภูมิแพ้ในอาหารที่รู้จักกัน จึงตัดความเสี่ยงการแพ้ออกไม่ได้[6,7,8]

    E1101 เอนไซม์โพรทีเอสจากเชื้อแอสเพอร์จิลลัส โอไรเซ

  5. 5

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    JECFA (1974) ให้เอนไซม์กลูโคสออกซิเดสจาก Aspergillus niger มี ADI 'ไม่จำเป็นต้องระบุ' ในสหภาพยุโรปกลูโคสออกซิเดสถูกประเมินในฐานะเอนไซม์อาหาร ไม่ใช่วัตถุเจือปนที่มีเลข E โดย EFSA (2019) ประเมินว่าการใช้ในขนมอบทำให้ได้รับไม่เกิน 0.004 มก./กก./วัน ห่างจากระดับที่ไม่พบผลเสียอย่างน้อย 260,000 เท่า พบลำดับกรดอะมิโนคล้ายสารก่อภูมิแพ้ที่รู้จัก 1 ตัว และสรุปว่าไม่อาจตัดความเสี่ยงการแพ้จากการกินได้ แต่โอกาสต่ำ[3,4,5]

    E1102 เอนไซม์กลูโคสออกซิเดส

  6. 6

    สรุปแล้วอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    ไลโซไซม์ (E1105) จากไข่ขาวที่ใช้ในชีสแข็ง อาจทำให้ผู้แพ้ไข่บางรายมีอาการ ในการทดสอบเด็กแพ้ไข่ 21 คน มี 5 คนมีอาการเมื่อกินชีสอายุ 12 เดือน แต่เหลือ 1 คนเมื่อชีสบ่ม 24 เดือน ส่วนผู้ใหญ่ไม่พบอาการ[3,4,5,6]

    E1105 ไลโซไซม์

  7. 7

    สรุปแล้วอันตรายรวมรายงานผู้ป่วยหลายรายคน

    สีแดงคาร์มีน/โคชินีล (E120) ซึ่งสกัดจากแมลง ทำให้แพ้แบบ IgE จนถึงช็อกได้ จากโปรตีนแมลงที่หลงเหลือ รายงานในญี่ปุ่น 22 รายเป็นผู้หญิงทั้งหมด ส่วนใหญ่เคยใช้เครื่องสำอางที่มีสีนี้ และมีรายงานปี 2026 ผู้แพ้รุนแรงจากคาร์มีนในชาไทย[6,7,8]

    E120 ชาดลิ้นจี่

  8. 8

    สรุปแล้วไม่มีผลความเห็นผู้เชี่ยวชาญ

    คณะผู้เชี่ยวชาญ Cosmetic Ingredient Review ของสหรัฐฯ รายงานว่าไทรแอซีทินไม่ระคายเคืองและไม่ทำให้เกิดการแพ้ในการทดสอบกระตุ้นการแพ้บนผิวหนังของอาสาสมัคร และทำให้เกิดปฏิกิริยาเพียงเล็กน้อยมากที่ความเข้มข้น 50% ในการทดสอบแบบแปะ ส่วนในคนเคยทำให้ระคายเคืองตาแต่ไม่ทำให้ตาบาดเจ็บ สารนี้ไม่ก่อการกลายพันธุ์ และถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็วเป็นกลีเซอรอลกับกรดแอซีติก ทั้งนี้เป็นข้อมูลการสัมผัสผิวหนังและตา ไม่ใช่การศึกษาการกิน[7]

    E1518 ไทรแอซีทิน

  9. 9

    สรุปแล้วอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    ได้รับสารทางผิวหนัง ส่วนใหญ่จากเครื่องสำอาง ไม่ใช่จากการกินอาหาร

    การทบทวนรายงาน 74 รายพบการแพ้สัมผัสสารกลุ่มแกลเลต (โดยเฉพาะโพรพิลแกลเลต E310) ส่วนใหญ่จากเครื่องสำอาง ทำให้ผื่นที่หน้าและมือ แกลเลตยังพบในอาหารบางชนิดด้วย[5,8]

    E310 โพรพิลแกลเลต

  10. 10

    สรุปแล้วอันตรายสำรวจภาคตัดขวางในคนคน

    เจลาตินทำให้เกิดภูมิแพ้ชนิด IgE ได้จริง เด็ก 24 จาก 26 คนที่มีปฏิกิริยารุนแรงต่อวัคซีนที่มีเจลาตินมีแอนติบอดี IgE ต่อเจลาติน (กลุ่มควบคุมไม่มีเลย) และ 7 คนแพ้อาหารที่มีเจลาตินด้วย ในออสเตรเลีย คนส่วนใหญ่ที่แพ้เนื้อแดง (กลุ่มอาการ alpha-gal) ไวต่อเจลาติน และบางส่วนเกิดอาการจริง โดยตรวจพบ alpha-gal ในเจลาตินจากวัว นอกกลุ่มเหล่านี้พบการไวต่อเจลาตินน้อยมาก[4,5,6]

    E428 เจลาติน

  11. 11

    สรุปแล้วอันตรายสำรวจภาคตัดขวางในคนคน

    ได้รับสารทางผิวหนังจากการทดสอบแพทช์ ไม่ใช่จากการกินอาหาร

    การแพ้ซอร์บิแทนเอสเทอร์เมื่อสัมผัสผิวหนังมีอยู่จริงแต่พบไม่บ่อย จากผู้ป่วยผื่นแพ้สัมผัส 840 รายที่ทดสอบแปะผิวหนังด้วยซอร์บิแทนเซสควิโอลีเอต (ส่วนผสมของซอร์บิแทนกับกรดโอเลอิกที่ใช้เป็นอิมัลซิไฟเออร์ในครีม) พบว่าแพ้ 0.6% ส่วนใหญ่สัมพันธ์กับอนุพันธ์ซอร์บิแทนที่แพ้ข้ามกันในครีมบำรุงผิวและยาทาภายนอก ผู้วิจัยแนะนำให้ผู้ที่แพ้สังเกตอนุพันธ์ซอร์บิแทนอื่นบนฉลาก อย่างไรก็ตามข้อมูลนี้เป็นการสัมผัสทางผิวหนัง ยังไม่พบรายงานการแพ้จากการกินซอร์บิแทนมอโนโอลีเอตในอาหาร[5]

    E494 ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอต

  12. 12

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    ยีสต์สกัด (yeast extract) และโปรตีนพืชไฮโดรไลซ์ (HVP) มีกลูตาเมตอิสระชนิดเดียวกับในผงชูรส US FDA จึงไม่อนุญาตให้สินค้าที่มีส่วนผสมเหล่านี้อ้างว่า 'ไม่ใส่ผงชูรส' ดังนั้นอาหารที่ติดป้าย 'ไม่ใส่ผงชูรส' อาจยังมีกลูตาเมตอยู่ แต่ผลต่อสุขภาพก็เท่ากับผงชูรสเอง (ซึ่งต่ำสำหรับคนส่วนใหญ่) ไม่ใช่อันตรายแอบแฝงเพิ่มเติม[5,6]

    E621 โมโนโซเดียมกลูตาเมต

  13. 13

    สรุปแล้วอันตรายสำรวจภาคตัดขวางในคนคน

    ได้รับสารทางผิวหนังจากการทดสอบแพทช์ ไม่ใช่จากการกินอาหาร

    เชลแล็กเป็นสารก่อภูมิแพ้ทางการสัมผัสผิวหนังที่รู้จักกัน ส่วนใหญ่มาจากเครื่องสำอางบริเวณเปลือกตาและริมฝีปาก จากผู้ป่วย 980 รายที่ทดสอบแปะผิวหนังด้วยเชลแล็ก 3.8% มีปฏิกิริยา และ 7 รายเกี่ยวข้องกับอาการในปัจจุบัน (5 รายจากเครื่องสำอาง 2 รายจากงานที่ต้องจับต้องอาหาร) ยังไม่พบรายงานการแพ้จากการกินอาหารที่เคลือบเชลแล็ก หลักฐานนี้จึงเป็นเรื่องการสัมผัสผิวหนัง[3]

    E904 เชลแล็ก

  14. 14

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    พนักงานร้านเบเกอรีที่แพ้เอนไซม์แอลฟา-แอมิเลสจากเชื้อรา Aspergillus (Asp o 2) จากการทำงาน มีอาการน้ำมูกไหลและคัดจมูกเมื่อทดสอบกินขนมปังขาวทั่วไป แต่ไม่มีอาการเมื่อกินขนมปังที่ไม่ใส่เอนไซม์ แสดงว่าเอนไซม์ยังก่อภูมิแพ้ได้หลังอบ งานตรวจทางภูมิคุ้มกันพบแอลฟา-แอมิเลสที่ยังจับแอนติบอดีได้ 2.3-7 นาโนกรัมต่อกรัมในเปลือกขนมปัง (ไม่พบในเนื้อใน) โดยยังคงความสามารถจับแอนติบอดีไว้ 0.1-20%[5,6]

    E1100 เอนไซม์แอลฟา-แอมิเลสจากเชื้อแอสเพอร์จิลลัส โอไรเซ

  15. 15

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    แอนนัตโต (E160b) สีธรรมชาติจากเมล็ด เคยทำให้เกิดอาการแพ้แบบ IgE ซึ่งพบได้น้อย เช่น ลมพิษ ปากบวม และความดันตกหลังกินซีเรียลหรือชีสที่ใส่สีนี้[9,10,11]

    E160b สารสกัดเมล็ดคำแสดที่มีบิกซิน

  16. 16

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    รายงานผู้ป่วยปี 1991 และ 2009 พบลมพิษ ปากบวม และแพ้รุนแรงหลังกินอาหารที่ใช้สีแอนนัตโต (จากเมล็ดคำแสด) และตรวจพบ IgE ต่อโปรตีนจากเมล็ดที่ตกค้างในสี ปฏิกิริยาแบบนี้พบน้อยมาก และเกี่ยวกับผู้ที่ยืนยันแล้วว่าแพ้ สีจากพืชก็ทำให้แพ้ได้[10,11]

    E160b สารสกัดเมล็ดคำแสดที่มีบิกซิน

  17. 17

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    งานในหนูพบว่า TBHQ ในอาหารเพิ่มการสร้าง IgE ต่อโปรตีนไข่ ทำให้แพ้รุนแรงขึ้น และผลักภูมิคุ้มกันไปทาง Th2 ผ่านโปรตีน Nrf2 ในเซลล์ T อาจเกี่ยวกับการเพิ่มขึ้นของภูมิแพ้อาหาร[5,6]

    E319 เทอร์เชียรีบิวทิลไฮโดรควิโนน

  18. 18

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในเซลล์เซลล์

    เลซิตินจากถั่วเหลืองในท้องตลาดมีโปรตีนตกค้าง 100–1,400 ppm รวมถึงโปรตีนก่อภูมิแพ้ถั่วเหลืองที่จับกับ IgE ของผู้แพ้ถั่วเหลืองได้ และมีรายงานผู้แพ้จากเลซิตินอยู่บ้าง ผู้ที่แพ้ถั่วเหลืองรุนแรงจึงควรระวัง[16]

    E322 เลซิทิน

  19. 19

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    รายงานผู้ป่วยปี 1947 พบอาการหอบหืดหลังกินกัมทรากาแคนท์ และในสัตว์ทดลองการฉีดทรากาแคนท์เข้าผิวหนังทำให้บวมมาก ส่วนการสำรวจซีรัมปี 2015 พบแอนติบอดี IgE ต่อกัมหลายชนิด รวมถึงทรากาแคนท์ ใน 16–29% ของตัวอย่าง แต่วิธีตรวจนี้ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าสอดคล้องกับการแพ้จริงทางคลินิก[6,7,8]

    E413 ทรากาแคนท์กัม

  20. 20

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    มีรายงานเด็กที่แพ้มะม่วงหิมพานต์เกิดแพ้รุนแรงจากเพกติน และงานในห้องปฏิบัติการปี 2023 พบว่าเพกตินจากส้มอาจมีโปรตีนเมล็ดส้ม (citrin) ที่ทำปฏิกิริยาข้ามกับสารก่อภูมิแพ้ในมะม่วงหิมพานต์และพิสตาชิโอ คนส่วนใหญ่กินเพกตินได้ หลักฐานยังเป็นรายงานผู้ป่วยกับงานในห้องแล็บ[10,11]

    E440 เพกทิน

  21. 21

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    มีรายงานผู้ป่วยเพียงรายเดียว เป็นหญิงอายุ 28 ปีที่เกิดลมพิษ ซึ่งเชื่อว่าเกิดจากแมกนีเซียมสเตียเรตที่ใช้เป็นสารช่วยในยาเม็ด นี่เป็นรายงานอาการไม่พึงประสงค์ในคนเพียงชิ้นเดียวที่พบสำหรับเกลือของกรดไขมัน การแพ้จึงน่าจะพบได้ยากมาก[4]

    E470 กลุ่มเกลือแอมโมเนียม แคลเซียม โพแทสเซียม และโซเดียมของกรดไมริสติก แพลมิติก และสเตียริก

  22. 22

    เริ่มมีสัญญาณผลผสมรายงานผู้ป่วยคน

    ได้รับสารทางผิวหนังและริมฝีปาก ไม่ใช่จากการกินอาหาร

    ขี้ผึ้งอาจมีโพรโพลิส (ยางผึ้ง) ซึ่งเป็นสารก่อภูมิแพ้ทางผิวหนังที่รู้จักกันดีปนอยู่เล็กน้อย บทความทบทวนปี 2026 พบว่าหลักฐานเรื่องการแพ้ร่วมระหว่างขี้ผึ้งกับโพรโพลิสยังไม่สอดคล้องกัน การแพ้ขี้ผึ้งในผู้ที่แพ้โพรโพลิสดูเหมือนพบไม่บ่อย และส่วนใหญ่เป็นริมฝีปากอักเสบจากลิปบาล์ม ส่วนโพรโพลิสเองไม่พบในเครื่องสำอาง 500 รายการที่สำรวจ ยังไม่พบรายงานการแพ้จากการกินอาหารที่เคลือบขี้ผึ้ง[5]

    E901 ขี้ผึ้ง

  23. 23

    ยังถกเถียงไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    การศึกษาปี 2014 ทดสอบผู้ป่วยลมพิษเรื้อรัง 100 คน (43 คนสงสัยว่าแพ้วัตถุเจือปน) ด้วยวัตถุเจือปน 11 ชนิดที่มักถูกกล่าวหา พบผลบวกแบบปกปิดฝ่ายเดียว 2 ราย และไม่มีรายใดยืนยันได้ในการทดสอบแบบปกปิดสองทาง จึงประเมินว่าการแพ้วัตถุเจือปนต่ำกว่า 1% ผู้วิจัยสรุปว่าวัตถุเจือปนเป็นสาเหตุที่พบน้อยของลมพิษเรื้อรัง ขณะที่รายงานรุ่นก่อนเคยชี้ว่ามากกว่านี้[35]

    E102 ตาร์ตราซีนE110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟE211 โซเดียมเบนโซเอตE218 เมทิลพารา-ไฮดรอกซิเบนโซเอตE224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E250 โซเดียมไนไทรต์E251 โซเดียมไนเตรตE320 บิวทิเลเทดไฮดรอกซิแอนิโซลE321 บิวทิเลเทดไฮดรอกซิโทลูอีนE621 โมโนโซเดียมกลูตาเมตE951 แอสปาร์แตม

  24. 24

    ถูกหักล้างอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    การทดลองแบบ double-blind เทียบกับยาหลอกในคนที่มั่นใจว่าตัวเองแพ้ผงชูรส (อาการที่เรียกกันว่า 'Chinese restaurant syndrome') พบว่าแม้ให้กินผงชูรส 5 กรัมตอนท้องว่างจะมีบางคนมีอาการ แต่พอทดสอบซ้ำอาการไม่เกิดซ้ำอย่างสม่ำเสมอ และเมื่อกินพร้อมอาหารแทบไม่มีปฏิกิริยาเลย ขณะที่อาหารหนึ่งจานมักมีผงชูรสไม่ถึงครึ่งกรัม FDA/FASEB ระบุว่าอาการเล็กน้อยชั่วคราวพบได้เฉพาะเมื่อกินตั้งแต่ 3 กรัมขึ้นไปตอนท้องว่าง[6,10,11,12]

    E621 โมโนโซเดียมกลูตาเมต

  25. 25

    ยังไม่มีงานวิจัยในคนไม่พบงานวิจัย

    ยังไม่พบงานวิจัยในคนหรือรายงานผู้ป่วยที่แพ้จากการกินอาหารที่ใช้เอนไซม์กลูโคสออกซิเดส (ค้น PubMed 3 ต.ค. 2026) และไม่พบรายงานการแพ้จากการทำงานที่เจาะจงสารนี้ ต่างจากเอนไซม์แอลฟา-แอมิเลสจากเชื้อรา (ดู b2a-e1100-*) ข้อกังวลจึงมาจากข้อความเชิงระวังของ EFSA ว่าไม่อาจตัดความเสี่ยงการแพ้ได้ทั้งหมด[3]

    E1102 เอนไซม์กลูโคสออกซิเดส

  26. 26

    ยังไม่มีงานวิจัยในคนการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA (2021) เห็นว่าทอมาติน ซึ่งเป็นโปรตีนจากพืชที่ย่อยได้ ไม่มีข้อกังวลต่อสุขภาพและไม่จำเป็นต้องกำหนด ADI แต่ข้อมูลในคนยังไม่พอจะสรุปเรื่องการก่อภูมิแพ้ทางปาก[4]

    E957 ทอมาทิน

  27. 27

    ยังไม่มีงานวิจัยในคนไม่พบงานวิจัย

    หญ้าหวานอยู่ในวงศ์ทานตะวัน (Asteraceae เช่นเดียวกับแร็กวีดและเบญจมาศ) จึงมักมีคำเตือนสำหรับผู้แพ้ละอองเกสรพืชกลุ่มนี้ แต่การสืบค้นใน PubMed ไม่พบรายงานผู้ป่วยหรืองานวิจัยเรื่องการแพ้สตีวิออลไกลโคไซด์บริสุทธิ์ในอาหาร และการประเมินของ EFSA (2010) ก็ไม่ได้ระบุว่าการแพ้เป็นข้อกังวล คำเตือนเรื่องแพ้ข้ามกลุ่มจึงอาศัยการจัดหมวดหมู่ของพืชมากกว่าการพบผู้แพ้จริง[3]

    E960a สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวาน

03

เรื่องใกล้กัน

ระบบภูมิคุ้มกัน6 ข้อ →ใครควรระวัง · ลมพิษเรื้อรัง→ใครควรระวัง · เด็ก 4–8 ปี→ใครควรระวัง · เด็ก 9–12 ปี→ใครควรระวัง · แพ้อาหาร: ไข่→ใครควรระวัง · ผู้หญิง→ใครควรระวัง · แพ้อาหาร: คาร์มีน/แมลง→ใครควรระวัง · แพ้เจลาติน→ใครควรระวัง · แพ้สีคำแสด (annatto)→ใครควรระวัง · แพ้อาหาร: ถั่วเหลือง→ใครควรระวัง · หอบหืด→ใครควรระวัง · แพ้อาหาร: ถั่วเปลือกแข็ง→