โรคหัวใจและหลอดเลือด
23 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 26 ตัว
สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต
ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
สรุปตามสถานะของหลักฐาน
| สถานะ | ทิศทาง | สารและสิ่งที่ศึกษา |
|---|---|---|
| สรุปแล้ว | −อันตราย |
|
| +ประโยชน์ |
| |
| เริ่มมีสัญญาณ | −อันตราย |
|
| =ไม่มีผล |
| |
| +ประโยชน์ |
| |
| ±ผลผสม |
| |
| ยังถกเถียง | −อันตราย |
|
| ±ผลผสม |
| |
| ยังไม่มีงานวิจัยในคน | — |
|
ข้อค้นพบ
23 ข้อ- 1
- 2
ในการทดลอง HOPE และ HOPE-TOO การกินวิตามินอีจากแหล่งธรรมชาติวันละ 400 IU นานเฉลี่ย 7 ปี ไม่ได้ลดมะเร็ง การเสียชีวิตจากมะเร็ง หรือเหตุการณ์หัวใจและหลอดเลือดสำคัญ (กล้ามเนื้อหัวใจตาย อัมพาต การเสียชีวิตจากโรคหัวใจ) แต่เพิ่มภาวะหัวใจล้มเหลว (RR 1.13) และการนอนโรงพยาบาลจากหัวใจล้มเหลว (RR 1.21) เมื่อเทียบกับยาหลอก[8]
- 3
งานวิเคราะห์รวม 12 การทดลองแบบสุ่มพบว่ากลูโคแมนแนนจากบุกราว 3 กรัม/วัน ลด LDL คอเลสเตอรอลได้ 0.35 มิลลิโมล/ลิตร (ราว 10%) และลดคอเลสเตอรอลที่ไม่ใช่ HDL ราว 7% แต่ไม่เห็นผลชัดต่อ apolipoprotein B[10]
- 4
การเปลี่ยนเกลือแกงเป็นเกลือทดแทนที่มีโพแทสเซียมคลอไรด์ (โซเดียมคลอไรด์ 75% โพแทสเซียมคลอไรด์ 25%) ในหมู่บ้านชนบทของจีน ลดโรคหลอดเลือดสมอง (RR 0.86) เหตุการณ์โรคหัวใจและหลอดเลือดรุนแรง (0.87) และการเสียชีวิต (0.88) ในเวลาราว 5 ปี โดยไม่เพิ่มภาวะโพแทสเซียมสูงรุนแรง รีวิวของ Cochrane ที่รวม 26 การทดลองพบว่าเกลือทดแทนน่าจะลดความดันได้ราว 4.8/2.4 มม.ปรอท และลดการเสียชีวิตจากโรคหัวใจและหลอดเลือดเล็กน้อย แต่โพแทสเซียมในเลือดสูงขึ้นเล็กน้อย (+0.12 มิลลิโมล/ลิตร)[5,6]
- 5
การบริโภคโมโน-และไดกลีเซอไรด์ของกรดไขมัน (E471) และเอสเทอร์ของมัน (E472) มากขึ้น สัมพันธ์กับความเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดทุกกลุ่มที่สูงขึ้น โดย E472b สัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดสมอง และ E472c สัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดหัวใจ (ความเสี่ยงเพิ่มราว 4–11% ต่อ 1 SD)[13]
E471 โมโน- และไดกลีเซอไรด์ของกรดไขมันE472b เอสเตอร์ของกลีเซอรอลของกรดแล็กติกและกรดไขมันE472c เอสเตอร์ของกลีเซอรอลของกรดซิทริกและกรดไขมัน
- 6
NutriNet-Santé (BMJ 2022): การได้รับสารให้ความหวานสังเคราะห์สัมพันธ์กับโรคหัวใจและหลอดเลือดสูงขึ้น (HR 1.09) โดยเฉพาะโรคหลอดเลือดสมอง (HR 1.18) แอสปาร์แตมสัมพันธ์กับหลอดเลือดสมอง (1.17) ส่วนอะเซซัลเฟม-เค (1.40) และซูคราโลส (1.31) สัมพันธ์กับโรคหลอดเลือดหัวใจ[26]
- 7
ในโครงการ NutriNet-Santé การได้รับไตรโซเดียมฟอสเฟต (E339) มากขึ้นสัมพันธ์กับความเสี่ยงโรคหลอดเลือดหัวใจสูงขึ้นเล็กน้อย (HR 1.06 ต่อ 1 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) ร่วมกับเซลลูโลสและอิมัลซิไฟเออร์กลุ่มโมโน-/ไดกลีเซอไรด์ ข้อมูลนี้เพิ่มสัญญาณเฉพาะตัวสารเติมแต่งให้กับความเห็นของ EFSA ปี 2019 และหลักฐานที่เชื่อมฟอสฟอรัสสูงกับความเสี่ยงหัวใจ[7,8]
- 8
ในกลุ่มผู้ใหญ่ฝรั่งเศสราว 95,000 คน การบริโภคเซลลูโลส (E460–E468) มากขึ้นสัมพันธ์กับความเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือดและโรคหลอดเลือดหัวใจที่สูงขึ้นเล็กน้อย (เพิ่มราว 5–7% ต่อการบริโภคที่เพิ่ม 1 SD) โดย E460 และ CMC (E466) ต่างก็มีความสัมพันธ์ในทิศทางเดียวกัน[5]
- 9
- 10
งานวิเคราะห์รวม 9 การทดลองแบบมียาหลอก พบว่าวิตามินอีเสริมไม่เปลี่ยนความเสี่ยงโรคหลอดเลือดสมองโดยรวม แต่เพิ่มโรคหลอดเลือดสมองชนิดเลือดออก 22% (RR 1.22; 95% CI 1.00-1.48) ขณะที่ลดชนิดขาดเลือด 10% (RR 0.90) คิดเป็นเลือดออกในสมองเพิ่ม 1 รายต่อผู้กิน 1,250 คน เทียบกับป้องกันชนิดขาดเลือดได้ 1 รายต่อ 476 คน สอดคล้องกับที่ EFSA พบว่าผลเสียหลักของโทโคฟีรอลในสัตว์คือเลือดแข็งตัวช้า[7,8]
- 11
ในการวิเคราะห์สารอิมัลซิไฟเออร์ของโครงการ NutriNet-Santé เลซิทินซึ่งเป็นอิมัลซิไฟเออร์ที่คนกินบ่อยที่สุดตัวหนึ่ง ไม่สัมพันธ์กับโรคหัวใจและหลอดเลือด โรคหลอดเลือดหัวใจ หรือหลอดเลือดสมอง และไม่อยู่ในกลุ่มที่สัมพันธ์กับมะเร็งหรือเบาหวานชนิดที่ 2 ต่างจากโมโน-และไดกลีเซอไรด์ (E471) คาราจีแนน หรือกัมหลายชนิด[5,6,7]
- 12
การทดลองแบบ double-blind สลับกลุ่ม ให้กินขนมปังเสริมแคลเซียมฟอสเฟต (เพนตะแคลเซียมไฮดรอกซีไตรฟอสเฟต ได้แคลเซียม 1 กรัม/วัน) นาน 4 สัปดาห์ พบว่าคอเลสเตอรอลรวมในเลือดลดลงเมื่อเทียบกับขนมปังหลอก (4.36 เทียบ 4.60 มิลลิโมล/ลิตร) และขับกรดน้ำดีทางอุจจาระมากขึ้น ส่วน LDL ลดราว 5-6% แต่ยังไม่ถึงระดับมีนัยสำคัญชัดเจน กลไกที่เสนอคือแคลเซียมฟอสเฟตไปจับกรดน้ำดีในลำไส้[6]
- 13
ในการติดตามประชากร NutriNet-Santé ของฝรั่งเศส การได้รับโมโน-และไดกลีเซอไรด์รวมถึงเอสเทอร์ของมัน (E471 และ E472 รวมกัน) มากขึ้นสัมพันธ์กับความเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด โรคหลอดเลือดหัวใจ และโรคหลอดเลือดสมองที่สูงขึ้น โดยเอสเทอร์ของกรดแล็กทิก (E472b, HR 1.06 ต่อ 1 SD) และกรดซิตริก (E472c, HR 1.04) มีสัญญาณแยกรายตัว และในประชากรกลุ่มเดียวกัน DATEM (E472e) สัมพันธ์กับความเสี่ยงเบาหวานชนิดที่ 2 สูงขึ้นเล็กน้อย[5,6]
- 14
Cell Metabolism 2025: อาหารที่มีแอสปาร์แตม 0.15% เพิ่มการหลั่งอินซูลินในหนูและลิงผ่านระบบประสาทพาราซิมพาเทติก และในหนู ApoE-knockout ที่เสี่ยงหลอดเลือดแข็ง ทำให้คราบหลอดเลือดลุกลามมากขึ้นผ่านการอักเสบที่ขับโดยอินซูลิน[16]
- 15
European Heart Journal 2024 (Cleveland Clinic): ระดับไซลิทอลในเลือดขณะอดอาหารในกลุ่มสูงสุดเทียบต่ำสุด สัมพันธ์กับเหตุการณ์หัวใจและหลอดเลือดรุนแรงใน 3 ปีสูงขึ้น (HR 1.57) ไซลิทอลเพิ่มการทำงานของเกล็ดเลือดและลิ่มเลือดในแล็บและสัตว์ และเครื่องดื่มใส่ไซลิทอลทำให้ระดับในเลือดและการตอบสนองของเกล็ดเลือดเพิ่มขึ้นในอาสาสมัครทั้ง 10 คน[15]
- 16
การให้อีริทริทอล 6 mM (ประมาณระดับในเลือดหลังดื่มเครื่องดื่มที่ใส่ 30 กรัม) แก่เซลล์บุผนังหลอดเลือดสมองคนนาน 3 ชม. เพิ่มความเครียดออกซิเดชัน ลดไนตริกออกไซด์ เพิ่ม endothelin-1 และลดการหลั่ง t-PA ที่ช่วยสลายลิ่มเลือด[5]
- 17
Nature Medicine 2023: ในผู้ป่วยที่เข้ารับการประเมินหัวใจ ผู้ที่มีอีริทริทอลในเลือดสูงสุดเทียบกับต่ำสุดมีความเสี่ยงหัวใจวาย อัมพาต หรือเสียชีวิตใน 3 ปีสูงขึ้นราว 1.8–2.2 เท่า อีริทริทอลเพิ่มการทำงานของเกล็ดเลือดและการเกิดลิ่มเลือดในห้องแล็บและสัตว์ และการดื่ม 30 กรัมในอาสาสมัคร 8 คนทำให้ระดับในเลือดสูงเกินเกณฑ์นั้นนานกว่า 2 วัน[8]
- 18
การดื่มอีริทริทอล 30 กรัม (ปริมาณทั่วไปในผลิตภัณฑ์) ทำให้ระดับในเลือดสูงขึ้นกว่า 1,000 เท่า และเพิ่มการจับกลุ่มและการหลั่งสารของเกล็ดเลือดทันทีในทุกคน ขณะที่กลูโคส 30 กรัมไม่ทำให้เกิดผลนี้[12]
- 19
การวิเคราะห์อภิมานปี 2010 ของงานทดลองแคลเซียมเสริม (ไม่มีวิตามินดี) เทียบยาหลอกพบกล้ามเนื้อหัวใจตายเพิ่มขึ้น (HR 1.31 ในข้อมูลรายบุคคล, RR 1.27 ระดับงานวิจัย) แต่ต่อมาในปี 2016 แนวทางของ NOF/ASPC สรุปจากหลักฐานคุณภาพปานกลางว่าแคลเซียมจากอาหารหรืออาหารเสริมที่ไม่เกินระดับสูงสุด 2,000–2,500 มก./วันไม่สัมพันธ์กับโรคหัวใจหรือการเสียชีวิตในผู้ใหญ่สุขภาพดี ข้อถกเถียงนี้เป็นเรื่องขนาดอาหารเสริม ไม่ใช่ E170 ในฐานะสารเติมแต่ง[9,10,11]
- 20
แบคทีเรียในลำไส้เปลี่ยนโคลีนในฟอสฟาทิดิลโคลีน (ส่วนประกอบหลักของเลซิทิน) เป็นสาร TMA แล้วตับเปลี่ยนต่อเป็น TMAO ซึ่งยาปฏิชีวนะกดการสร้างได้ ในผู้ป่วยโรคหัวใจ 4,007 คน กลุ่มที่มี TMAO สูงสุดมีความเสี่ยงเหตุการณ์ทางหัวใจและหลอดเลือดรุนแรงราว 2.5 เท่า แต่การทดลองใช้ไข่ต้ม 2 ฟองร่วมกับฟอสฟาทิดิลโคลีนติดฉลาก ยังไม่มีใครทดสอบว่าเลซิทินปริมาณน้อยที่ใส่เป็นอิมัลซิไฟเออร์ทำให้ TMAO สูงขึ้นอย่างมีความหมายหรือไม่[8,9]
- 21
ในการศึกษา Auckland Calcium Study การกินแคลเซียมซิเตรตวันละ 1 กรัม (คิดเป็นแคลเซียม) นาน 5 ปี สัมพันธ์กับภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายมากกว่ายาหลอกหลังการพิจารณาตัดสิน (RR 2.12) แต่เมื่อนำเหตุการณ์ที่ไม่ได้รายงานจากฐานข้อมูลโรงพยาบาลระดับชาติมารวม ความเสี่ยงที่เพิ่มลดลงและไม่มีนัยสำคัญ (RR 1.49) ต่อมาการวิเคราะห์อภิมานร่วม 18 การทดลอง (หญิง 63,563 คน) ไม่พบว่าแคลเซียมเสริมเพิ่มโรคหลอดเลือดหัวใจ (RR 1.02) หรือการเสียชีวิต[5,6]
- 22
ได้รับสารจากการฉีด EDTA เข้าหลอดเลือด ไม่ใช่จากการกินอาหาร
ข้อมูลในคนที่มากที่สุดเกี่ยวกับไดโซเดียม EDTA มาจากการให้ทางหลอดเลือดดำเพื่อขับโลหะ ไม่ใช่จากอาหาร การทดลอง TACT พบว่าการให้ 40 ครั้งลดเหตุการณ์โรคหัวใจรวมหลังกล้ามเนื้อหัวใจตายได้เล็กน้อย (26% เทียบ 30%; HR 0.82) แต่ TACT2 ในผู้ป่วยเบาหวานไม่พบประโยชน์ (HR 0.93) แม้ลดตะกั่วในเลือดได้ ศูนย์ควบคุมโรคสหรัฐฯ (CDC) รายงานผู้เสียชีวิตจากแคลเซียมในเลือดต่ำรุนแรงที่เกี่ยวกับการให้ไดโซเดียม EDTA ทางหลอดเลือดดำเพื่อขับโลหะ และแนะนำว่าห้ามใช้ในเด็ก ข้อมูลทั้งหมดนี้ใช้กับปริมาณเล็กน้อยในอาหารไม่ได้[5,6,7]
- 23
ไม่พบงานวิจัยในคนที่ศึกษากรดไขมันในฐานะวัตถุเจือปน (สารเคลือบเงา สารกันฟอง หรือสารช่วยแยกแม่พิมพ์) โดยเฉพาะ งานจำนวนมากเรื่องไขมันอิ่มตัวเป็นการศึกษาจากอาหารทั้งหมด ซึ่งมากกว่าส่วนที่มาจากวัตถุเจือปนราว 100 เท่า[6]