อัปเดต ขนาดตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
Addipediaสารานุกรม เจือปนอาหาร

อาการทางเดินอาหาร (ท้องอืด ระบาย)

28 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 23 ตัว

สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต

ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

01

สรุปตามสถานะของหลักฐาน

สถานะทิศทางสารและสิ่งที่ศึกษา
สรุปแล้วอันตราย
  • E953 ไอโซมอลต์ (และอีก 2 สาร) ทดลองสุ่มในคน · ที่ปริมาณเท่ากับหรือเกินค่า ADI
  • E420 ซอร์บิทอล (และอีก 1 สาร) เทียบผู้ป่วยกับกลุ่มควบคุม · ลำไส้แปรปรวน (IBS) · ที่ปริมาณเท่ากับหรือเกินค่า ADI
  • E510 แอมโมเนียมคลอไรด์ สำรวจภาคตัดขวางในคน · นิ่วในไต · ที่ปริมาณสูงกว่าที่ได้รับจากอาหารมาก
  • E968 อีริทริทอล ข้อ 16 การประเมินของหน่วยงาน · เด็ก 4–8 ปี · เด็ก 9–12 ปี · วัยรุ่น 13–18 ปี · ที่ปริมาณเท่ากับหรือเกินค่า ADI · ข้อ 17 การประเมินของหน่วยงาน · ดูดซึมฟรุกโตสบกพร่อง · ลำไส้แปรปรวน (IBS)
ไม่มีผล
ผลผสม
เริ่มมีสัญญาณอันตราย
ไม่มีผล
ประโยชน์
ยังถกเถียงไม่มีผล
ยังไม่มีงานวิจัยในคน—
02

ข้อค้นพบ

28 ข้อ
  1. 1

    สรุปแล้วอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    การทดลองให้กินช็อกโกแลตที่ใส่ polyols พบว่าแลคทิทอล 30–40 กรัมทำให้เกิดอาการทางเดินอาหารชัดเจนและบางครั้งรุนแรง ไอโซมอลต์ 40 กรัมทำให้ถ่ายเหลวเล็กน้อย (ที่ 30 กรัมทนได้ดีกว่า) ขณะที่มอลทิทอล 30–40 กรัมทำให้มีแค่แก๊สและท้องร้องเล็กน้อย ไม่มีผลระบาย[5]

    E953 ไอโซมอลต์E965 มัลทิทอลE966 แล็กทิทอล

  2. 2

    สรุปแล้วอันตรายเทียบผู้ป่วยกับกลุ่มควบคุมคน

    การทดสอบให้ซอร์บิทอลและแมนนิทอล ทำให้อาการทางเดินอาหารโดยรวมเพิ่มขึ้นเฉพาะในผู้ป่วยลำไส้แปรปรวน (IBS) และเกิดขึ้นไม่ว่าจะดูดซึมได้หรือไม่ รูปแบบการดูดซึมก็ต่างจากคนปกติ จึงเป็นเหตุผลที่อาหาร low-FODMAP จำกัด polyols[10,11]

    E420 ซอร์บิทอลE421 แมนนิทอล

  3. 3

    สรุปแล้วไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    ในเด็กอายุ 4–6 ปี การดื่มเครื่องดื่มอีริทริทอลครั้งเดียวไม่เกิน 15 กรัม (0.73 ก./กก.) ทนได้ดี แต่ 20–25 กรัมทำให้ท้องเสียมากขึ้น เด็กไม่ไวกว่าผู้ใหญ่เมื่อคิดต่อน้ำหนักตัว ส่วนสารละลายไซลิทอล (5 กรัม วันละ 3 ครั้ง หรือ 7.5 กรัม วันละครั้ง) ก็ทนได้โดยไม่มีอาการมากกว่ายาหลอก[6,7]

    E967 ไซลิทอลE968 อีริทริทอล

  4. 4

    สรุปแล้วไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    จากการศึกษาความทนต่อสารในคน 9 ชิ้น พอลิเดกซ์โทรสทนได้ดีกว่าคาร์โบไฮเดรตย่อยยากส่วนใหญ่ เช่น น้ำตาลแอลกอฮอล์ JECFA และคณะกรรมการวิทยาศาสตร์อาหารของ EU กำหนดเกณฑ์ที่เริ่มมีฤทธิ์ระบายเฉลี่ยราว 90 กรัม/วัน (1.3 กรัม/กก.) หรือ 50 กรัมในครั้งเดียว การใช้ในอาหารทั่วไปต่ำกว่านี้มาก[6]

    E1200 พอลิเดกซ์โทรส

  5. 5

    สรุปแล้วไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    เดกซ์ทรินชนิดย่อยยาก (resistant dextrin) จากแป้งสาลี (NUTRIOSE) ทนได้ดีถึง 45 กรัม/วัน ในการทดลองแบบ double-blind เทียบยาหลอก 2 ชิ้น ส่วนขนาด 60-80 กรัม/วันทำให้ผายลมบ่อยขึ้นและท้องอืดบ้าง แต่ไม่ท้องเสีย และอาการลดลงเมื่อกินต่อเนื่อง เดกซ์ทรินจากแป้งคั่วทั่วไปที่ใช้เป็นสารให้ความข้นย่อยได้ง่ายกว่าเดกซ์ทรินชนิดใยอาหารนี้ ข้อมูลนี้จึงช่วยยืนยันความทนได้ของผลิตภัณฑ์เสริมใยอาหารเป็นหลัก[4,5]

    E1400 เดกซ์ทรินจากสตาร์ชคั่ว

  6. 6

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA (2017) เห็นว่าไม่ต้องกำหนดค่า ADI เป็นตัวเลขสำหรับกรดอัลจินิกและเกลือโซเดียม โพแทสเซียม แอมโมเนียม และแคลเซียม (E400–E404) และไม่เป็นข้อกังวลที่ระดับการใช้ปัจจุบัน แต่เสริมว่าทารกและเด็กเล็กควรได้รับต่ำกว่าขนาดที่ใช้เป็นยา (ยาเคลือบกันกรดไหลย้อน) ซึ่งอาจมีผลข้างเคียง และข้อมูลยังไม่พอจะตัดสินการใช้ในอาหารทางการแพทย์สำหรับทารก[6]

    E401 โซเดียมแอลจิเนต

  7. 7

    สรุปแล้วผลผสมการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA (2017) ไม่ต้องกำหนด ADI สำหรับกัวร์กัมในประชากรทั่วไป แต่ในปี 2024 สรุปว่าข้อมูลที่ได้รับไม่เพียงพอจะยืนยันว่าไม่มีความเสี่ยงจากกัวร์กัมในนมผงทารกและอาหารทางการแพทย์สำหรับทารกและเด็กเล็ก[7,8]

    E412 กัวร์กัม

  8. 8

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA (2017) ไม่ต้องกำหนด ADI สำหรับกัมอารบิก ผู้ใหญ่ทนได้ถึง 30 กรัม/วัน (บางคนมีท้องอืด) และในปี 2019 พบว่าปริมาณที่ทารกอายุต่ำกว่า 16 สัปดาห์ได้รับยังห่างจากระดับที่ไม่พบผลเสียมาก[6,7]

    E414 กัมอะราบิก

  9. 9

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA (2017) ไม่ต้องกำหนด ADI สำหรับแซนแทนกัม ผู้ใหญ่ทนได้แม้ปริมาณสูงแต่บางคนไม่สบายท้อง ในปี 2023 สรุปว่าไม่มีข้อกังวลในอาหารทางการแพทย์สำหรับทารกอายุต่ำกว่า 16 สัปดาห์[10,11]

    E415 แซนแทนกัม

  10. 10

    สรุปแล้วอันตรายสำรวจภาคตัดขวางในคนคน

    แอมโมเนียมคลอไรด์ถูกใช้ในขนาดหลายกรัมเป็นการทดสอบมาตรฐานความสามารถของไตในการทำให้ปัสสาวะเป็นกรด แพทย์รายงานว่าการทดสอบแบบสั้นด้วยแอมโมเนียมคลอไรด์มีข้อจำกัดจากผลข้างเคียงต่อทางเดินอาหาร และบางครั้งผู้ป่วยกินได้ไม่ครบขนาด จึงมีการประเมินการทดสอบทางเลือกที่ทนได้ดีกว่า ขนาดที่ใช้ตั้งใจให้เกิดภาวะเลือดเป็นกรด และสูงกว่าการใช้ในอาหารมาก[4]

    E510 แอมโมเนียมคลอไรด์

  11. 11

    สรุปแล้วไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    ความกังวลว่าซัลเฟตทำให้ท้องเสียมาจากน้ำดื่ม การศึกษาแบบควบคุมให้ผู้ใหญ่สุขภาพดีดื่มน้ำที่มีโซเดียมซัลเฟตจนถึง 1,200 มก. ซัลเฟต/ลิตร พบว่าระดับสูงสุดทำให้อุจจาระมากขึ้นและนิ่มลงเล็กน้อยแบบไม่มีนัยสำคัญทางคลินิก ไม่มีใครท้องเสีย และความถี่การขับถ่ายไม่เปลี่ยน งานนี้ไม่ได้ทดสอบแคลเซียมซัลเฟตโดยตรง ผลจึงเป็นการอนุมานจากไอออนซัลเฟต[5,6]

    E514 โซเดียมซัลเฟต

  12. 12

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA (2019) ประเมินซ้ำกรดซัลฟิวริกและเกลือโซเดียม โพแทสเซียม แคลเซียม และแอมโมเนียม พบว่าค่าเฉลี่ยการได้รับซัลเฟตอยู่ระหว่าง 0.4 มก./กก./วันในทารก ถึง 35 มก./กก./วันในเด็กเล็ก (กลุ่มที่ได้รับมากสูงสุด 68 มก./กก./วันในเด็กเล็ก) ซึ่งต่ำกว่าขนาดราว 300 มก./กก. ที่ทำให้ระบายในคนมาก ซัลเฟตมีพิษเฉียบพลันต่ำ ไม่มีข้อกังวลเรื่องพิษต่อสารพันธุกรรมหรือการก่อมะเร็ง EFSA จึงไม่กำหนด ADI เป็นตัวเลขและไม่มีข้อกังวลต่อสุขภาพ ส่วน JECFA (2000) ก็ให้ค่า ADI แบบ 'ไม่ระบุตัวเลข' สำหรับโซเดียมซัลเฟตเช่นกัน[5,7]

    E514 โซเดียมซัลเฟต

  13. 13

    สรุปแล้วผลผสมทดลองสุ่มในคนคน

    ผู้ใหญ่สุขภาพดีดื่มน้ำที่มีซัลเฟต (ในรูปโซเดียมซัลเฟต) 0–1,200 มก./ลิตร ในปริมาณ 36 มล./กก./วัน พบว่าที่ 1,200 มก./ลิตร น้ำหนักอุจจาระเพิ่มขึ้นเล็กน้อย (ราว 620 เป็น 920 กรัมต่อ 6 วัน) อุจจาระนิ่มลงและเคลื่อนผ่านลำไส้เร็วขึ้น แต่ไม่มีใครท้องเสียหรือถ่ายเกินวันละ 3 ครั้ง ผู้วิจัยสรุปว่าวัดผลได้แต่ไม่มีความสำคัญทางคลินิก[6]

    E514 โซเดียมซัลเฟต

  14. 14

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    JECFA (การประชุมครั้งที่ 51 ปี 1999) ขยายค่า ADI แบบ 'ไม่ระบุตัวเลข' ของกลูโคโน-เดลตา-แลกโทน ให้เป็น ADI กลุ่มที่ครอบคลุมเกลือแคลเซียม แมกนีเซียม โพแทสเซียม และโซเดียมของกรดกลูโคนิก ข้อมูลในคนพบฤทธิ์ระบายเฉพาะเมื่อได้รับปริมาณสูง คือเกินราว 20 กรัม และพบท้องเสีย 11 ใน 16 คนที่ได้รับ 20–50 กรัม/วัน (แบ่งให้ครั้งละ 5 กรัม) ไม่พบการประเมินซ้ำของกลูโคเนตโดย EFSA และไม่มีการประเมินเฉพาะสำหรับเด็ก[5]

    E576 โซเดียมกลูโคเนต

  15. 15

    สรุปแล้วไม่มีผลทดลองสุ่มในคนคน

    ไดเมทิลพอลิไซลอกเซนเป็นตัวยาสำคัญของยาขับลมไซเมทิโคน การทดลองแบบไขว้หลายศูนย์ในทารกที่มีอาการโคลิก (ร้องกวน) พบว่าไซเมทิโคนไม่ได้ผลดีกว่ายาหลอก สัดส่วนช่วงที่อาการดีขึ้นใกล้เคียงกัน แม้ในทารกที่พ่อแม่คิดว่ามีอาการจากแก๊ส ผลนี้สะท้อนว่าซิลิโคนชนิดนี้แทบไม่มีผลใดๆ ในลำไส้ ทั้งด้านดีและด้านเสีย[6]

    E900a พอลิไดเมทิลไซลอกเซน

  16. 16

    สรุปแล้วอันตรายการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA (2023) กำหนด ADI ของอีริทริทอลครั้งแรกที่ 0.5 ก./กก./วัน จากข้อมูลท้องเสียในคน (ถือเป็นผลเสียเพราะอาจทำให้เสียสมดุลน้ำและเกลือแร่) ผู้บริโภคปริมาณสูง โดยเฉพาะเด็กและวัยรุ่น ได้รับเกิน ADI และ EFSA ปฏิเสธคำขอยกเว้นฉลากเตือนผลระบาย[9,10]

    E968 อีริทริทอล

  17. 17

    สรุปแล้วอันตรายการประเมินของหน่วยงาน

    น้ำตาลแอลกอฮอล์ (polyols) ดูดซึมได้ไม่หมดและถูกหมักในลำไส้ใหญ่ จึงทำให้ดูดซึมไม่ดี มีแก๊ส และท้องเสียจากแรงดันออสโมติกตามขนาดที่กิน ยิ่งกินหลายชนิดพร้อมกันยิ่งมาก กฎหมาย EU บังคับให้อาหารที่มี polyols เติมเกิน 10% ต้องระบุว่า 'การบริโภคมากเกินไปอาจทำให้เกิดผลระบาย'[15,16]

    E968 อีริทริทอล

  18. 18

    เริ่มมีสัญญาณประโยชน์ทดลองสุ่มในคนคน

    การทดลองแบบสุ่มปกปิดสองทางพบว่า พอลิเดกซ์โทรส 12 กรัม/วันนาน 2 สัปดาห์ ทำให้ขับถ่ายบ่อยขึ้นและคะแนนอาการท้องผูกดีขึ้นเมื่อเทียบกับก่อนเริ่ม ส่วนขนาดต่ำกว่า (4-8 กรัม) ให้ผลไม่สม่ำเสมอ และไม่พบเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์รุนแรง ทั้งนี้ผู้เข้าร่วมท้องผูกเพียงเล็กน้อย[5]

    E1200 พอลิเดกซ์โทรส

  19. 19

    เริ่มมีสัญญาณประโยชน์ทดลองสุ่มในคนคน

    การทดลองแบบสุ่มปกปิดสองทางขนาดเล็กพบว่าการดื่มน้ำโซดาราว 15 วัน เทียบกับน้ำประปา ช่วยให้คะแนนอาการอาหารไม่ย่อยและท้องผูกดีขึ้น และถุงน้ำดีบีบตัวดีขึ้นในผู้ป่วยอาหารไม่ย่อยชนิดไม่มีแผลร่วมกับท้องผูก[7]

    E290 คาร์บอนไดออกไซด์

  20. 20

    เริ่มมีสัญญาณประโยชน์ทดลองสุ่มในคนคน

    การทบทวนอย่างเป็นระบบปี 2025 จาก 13 งานทดลองไม่พบข้อกังวลต่อสุขภาพหรือปัญหาการทนได้ของแคลเซียมแอสคอร์เบต (ส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์ยี่ห้อหนึ่งที่มีเมแทบอไลต์ของวิตามินซี) และพบอาการไม่สบายท้องน้อยกว่ากรดแอสคอร์บิก ส่วนงานทดลองแบบไขว้ปี 2024 ไม่พบความแตกต่างจากกรดแอสคอร์บิกที่ขนาด 250 มก. และพบค่าภูมิคุ้มกันบางตัวต่างกันที่ 500 มก.[7,8]

    E302 แคลเซียมแอสคอร์เบต

  21. 21

    เริ่มมีสัญญาณไม่มีผลรายงานผู้ป่วยคน

    ชาย 5 คนที่กินกัมทรากาแคนท์วันละ 9.9 กรัมนาน 3 สัปดาห์ไม่มีผลข้างเคียง และไม่มีการเปลี่ยนแปลงของค่าเคมีในเลือด ความสมบูรณ์ของเม็ดเลือด ความทนต่อกลูโคส ไขมันในเลือด หรือก๊าซในลมหายใจ มีเพียงน้ำหนักอุจจาระเพิ่มและเวลาผ่านลำไส้สั้นลงตามคุณสมบัติของใยอาหาร ขนาดนี้สูงกว่าที่คนได้จากอาหาร (ประมาณ 2 กรัมต่อคนต่อปี) อย่างมาก[11]

    E413 ทรากาแคนท์กัม

  22. 22

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    การศึกษาขนาดเล็กด้วยการตรวจลมหายใจปี 1987 และ 1988 พบว่าการกินซอร์บิทอลร่วมกับฟรุกโทสทำให้ดูดซึมไม่หมดและปวดท้องมากกว่ากินแต่ละตัว คนสุขภาพดีมีอาการเมื่อกินสองตัวรวมกันในปริมาณที่กินแยกแล้วไม่มีอาการ และผู้ป่วยลำไส้ทำงานผิดปกติมีอาการมากขึ้นชัดเมื่อได้ฟรุกโทส 25 กรัมผสมซอร์บิทอล 5 กรัม[6,7]

    E420 ซอร์บิทอล

  23. 23

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    รายงานผู้ป่วยใน BMJ: การเคี้ยวหมากฝรั่งปราศจากน้ำตาลที่ใส่ซอร์บิทอลปริมาณมากทุกวัน ทำให้ท้องเสียเรื้อรังและน้ำหนักลดมากโดยไม่ตั้งใจ ผู้เขียนแนะนำให้แพทย์ถามเรื่องการได้รับซอร์บิทอลในผู้ป่วยท้องเสียและน้ำหนักลดโดยไม่ทราบสาเหตุ[13]

    E420 ซอร์บิทอล

  24. 24

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    ในการทดลองแบบมีกลุ่มยาหลอก 6 เดือนในผู้ใหญ่ภาวะก่อนเบาหวาน 401 คน กลุ่มที่กินแอลฟา-ไซโคลเดกซ์ทรินเสริมมีอาการท้องผูกมากกว่า (16 ต่อ 4 คน) และไอมากกว่า (8 ต่อ 1 คน) ส่วนการทดลองแบบไขว้ 75 คนที่ให้ 6 กรัม/วัน พบอาการทางเดินอาหารเล็กน้อยราว 8% เทียบกับ 3% ในกลุ่มยาหลอก ซึ่งต่างกันไม่มีนัยสำคัญ และไม่มีผลข้างเคียงร้ายแรง[3,4]

    E457 แอลฟา-ไซโคลเดกซ์ทริน

  25. 25

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    ในการทดลอง FRESH ผู้ที่ได้รับ CMC รายงานอาการไม่สบายท้องหลังมื้ออาหารมากกว่ากลุ่มควบคุมเล็กน้อย[7]

    E466 โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลส

  26. 26

    ยังถกเถียงไม่มีผลวิเคราะห์รวมหลายงานวิจัยคน

    งานทบทวนอย่างเป็นระบบพบว่าเครื่องดื่มอัดลมทำให้ค่า pH ในหลอดอาหารลดลงเพียงชั่วครู่ และอาจทำให้แรงบีบหูรูดหลอดอาหารส่วนล่างลดลงชั่วคราว แต่ไม่มีหลักฐานว่าทำลายหลอดอาหาร ทำให้เกิดอาการกรดไหลย้อนอย่างสม่ำเสมอ หรือนำไปสู่ภาวะแทรกซ้อนหรือมะเร็งหลอดอาหาร[10]

    E290 คาร์บอนไดออกไซด์

  27. 27

    ยังไม่มีงานวิจัยในคนไม่พบงานวิจัย

    ไม่พบงานวิจัยที่ให้คนกินเคอร์แดลนหรือศึกษาความทนได้ในคน ทั้งข้อสรุปเรื่องความเสี่ยงและสมมติฐานเรื่องผลต่อจุลินทรีย์ในลำไส้ล้วนมาจากงานในสัตว์และนอกร่างกาย[4,5]

    E424 เคอร์แดลน

  28. 28

    ยังไม่มีงานวิจัยในคนไม่พบงานวิจัย

    ยังไม่พบงานวิจัยในคนที่ศึกษาโซเดียมกลูโคเนตในระดับที่ใช้เป็นสารเติมแต่งอาหาร ข้อมูลในคนที่มีอยู่ (อ้างโดย JECFA) เป็นฤทธิ์ระบายของกลูโคเนตเมื่อได้รับหลายสิบกรัมต่อวัน ทั้งนี้โซเดียมในสารนี้นับรวมในปริมาณโซเดียมที่ได้รับทั้งหมด[5]

    E576 โซเดียมกลูโคเนต

03

เรื่องใกล้กัน

จุลินทรีย์ในลำไส้เสียสมดุล27 ข้อ →ผนังลำไส้เสียหาย/ลำไส้อักเสบ15 ข้อ →ใครควรระวัง · ทารก 0–6 เดือน→ใครควรระวัง · ลำไส้แปรปรวน (IBS)→ใครควรระวัง · เด็กเล็ก 1–3 ปี→ใครควรระวัง · เด็ก 4–8 ปี→ใครควรระวัง · ทารก 6–12 เดือน→ใครควรระวัง · ดูดซึมฟรุกโตสบกพร่อง→ใครควรระวัง · ผู้ใหญ่ 19–50 ปี→ใครควรระวัง · ผู้ชาย→ใครควรระวัง · นิ่วในไต→ใครควรระวัง · เด็ก 9–12 ปี→ใครควรระวัง · วัยรุ่น 13–18 ปี→