อัปเดต ขนาดตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
Addipediaสารานุกรม เจือปนอาหาร

ผนังลำไส้เสียหาย/ลำไส้อักเสบ

15 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 14 ตัว

สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต

ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

01

สรุปตามสถานะของหลักฐาน

สถานะทิศทางสารและสิ่งที่ศึกษา
เริ่มมีสัญญาณอันตราย
ไม่มีผล
  • E407 แคร์ราจีแนน ทดลองในสัตว์ · ทารก 0–6 เดือน · ทารก 6–12 เดือน · ที่ปริมาณเท่ากับหรือเกินค่า ADI
ประโยชน์
ยังถกเถียงอันตราย
02

ข้อค้นพบ

15 ข้อ
  1. 1

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายความเห็นผู้เชี่ยวชาญ

    แนวทาง IOIBD ระบุว่าผู้ป่วยโรคโครห์นและ UC อาจควรลดอาหารแปรรูปที่มีคาราจีแนน CMC และ polysorbate 80 โดยระบุชัดว่าระดับหลักฐานต่ำมาก[17]

    E407 แคร์ราจีแนนE433 พอลิออกซิเอทิลีน (20) ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอตE466 โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลส

  2. 2

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในเซลล์เซลล์

    ในเซลล์เยื่อบุลำไส้เพาะเลี้ยง ซูคราโลสและแอสปาร์แตมที่ความเข้มข้นต่ำทำให้ผนังเซลล์รั่วมากขึ้นและโปรตีนรอยต่อแน่น claudin-3 ลดลง ผ่านตัวรับรสหวาน T1R3 ส่วนที่ความเข้มข้นสูง แอสปาร์แตมและแซคคารินทำให้เซลล์ตาย[39]

    E951 แอสปาร์แตมE954 แซกคารีนE955 ซูคราโลส

  3. 3

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    งานในหนูพบว่าการได้รับ Allura Red (E129) ต่อเนื่องเรื้อรังในขนาดใกล้เคียงอาหาร ทำให้ลำไส้ใหญ่อักเสบเล็กน้อย เพิ่มเซโรโทนินในลำไส้และทำให้ผนังลำไส้รั่วขึ้น อีกงานพบว่า Red 40 และ Yellow 6 กระตุ้นลำไส้อักเสบคล้าย IBD เฉพาะในหนูที่มีภาวะ IL-23 สูง ผ่านสารที่แบคทีเรียในลำไส้ย่อยออกมา[17,18]

    E110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟE129 แอลลูรา เรด เอซี

  4. 4

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    ในหนูที่มีพันธุกรรมเสี่ยงต่อลำไส้อักเสบ ทั้ง CMC และ polysorbate 80 ทำให้เกิดลำไส้ใหญ่อักเสบรุนแรงบ่อยขึ้น สอดคล้องกับสมมติฐานว่าอิมัลซิไฟเออร์ที่มีคุณสมบัติคล้ายสารทำความสะอาดไปลดความแข็งแรงของชั้นเมือก ทำให้แบคทีเรียเข้าถึงผิวลำไส้ได้[6,7]

    E433 พอลิออกซิเอทิลีน (20) ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอตE466 โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลส

  5. 5

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    หนูที่ได้รับคาร์บอนจากพืช (6.4 มก./กก. สัปดาห์ละครั้งนาน 10 สัปดาห์) มีการแสดงออกของโปรตีนรอยต่อแน่นในลำไส้ (TJP1, occludin) ลดลง และเทโลเมียร์ในปอดสั้นลง แต่ไม่พบความเสียหายของ DNA จากออกซิเดชันเพิ่มขึ้น อนุภาคยังทำให้เกิดอนุมูลอิสระในเซลล์ลำไส้ใหญ่[6]

    E153 คาร์บอนจากพืช

  6. 6

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    หนูแรทที่ได้รับ E171 ทางปากในขนาดใกล้เคียงการบริโภคของคน พบอนุภาคในเซลล์ภูมิคุ้มกันลำไส้ ภูมิคุ้มกันเสียสมดุล และเมื่อได้รับ 100 วันเกิดการอักเสบระดับเล็กในลำไส้ใหญ่และรอยโรคก่อนมะเร็ง[18]

    E171 ไทเทเนียมไดออกไซด์

  7. 7

    เริ่มมีสัญญาณไม่มีผลทดลองในสัตว์สัตว์

    การศึกษาในลูกหมูแรกเกิดที่เลี้ยงด้วยนมผงสูตรสำหรับหมู ซึ่งออกแบบให้ใกล้เคียงทารกที่กินนมผง พบว่าคาราจีแนนสูงถึง 2,250 ppm ไม่ก่อผลเสียต่อการเจริญเติบโต ลำไส้ หรือระบบภูมิคุ้มกัน[10]

    E407 แคร์ราจีแนน

  8. 8

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    ในการทดลองเดียวกัน คาราจีแนนสัมพันธ์กับการที่ผนังลำไส้รั่วซึมมากขึ้น และเซลล์ภูมิคุ้มกันของผู้เข้าร่วมตอบสนองแบบอักเสบมากขึ้นเมื่อสัมผัสคาราจีแนนในหลอดทดลอง[11]

    E407 แคร์ราจีแนน

  9. 9

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองสุ่มในคนคน

    ในการทดลองขนาดเล็กแบบปกปิดสองฝ่าย ผู้ป่วยลำไส้ใหญ่อักเสบเรื้อรังชนิด UC ที่อยู่ในระยะสงบและงดคาราจีแนน หากได้รับแคปซูลคาราจีแนน (ปริมาณน้อยกว่าที่คนทั่วไปกินจากอาหาร) จะกำเริบเร็วกว่า โดยกลุ่มคาราจีแนนกำเริบ 3 ราย ส่วนกลุ่มยาหลอกไม่มีเลย[13,14]

    E407 แคร์ราจีแนน

  10. 10

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายรายงานผู้ป่วยคน

    รายงานเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ต่อ FDA เชื่อมโยงสารเพิ่มความข้นสำหรับนมที่ทำจากแซนแทนกัม กับภาวะลำไส้เน่าตาย (NEC) ระยะหลังในทารก ส่วนใหญ่เป็นทารกคลอดก่อนกำหนด จาก 22 รายที่ทบทวน FDA จึงเตือนไม่ให้ใช้ผลิตภัณฑ์นี้กับทารก[13]

    E415 แซนแทนกัม

  11. 11

    เริ่มมีสัญญาณประโยชน์ทดลองในสัตว์สัตว์

    หนูที่ได้รับเคอร์แดลนสองสัปดาห์ก่อนถูกเหนี่ยวนำให้ลำไส้อักเสบ มีน้ำหนักลดน้อยกว่าและลำไส้ใหญ่อักเสบน้อยกว่า และพบแบคทีเรียบิฟิโดชนิดหนึ่งเพิ่มขึ้น 10–100 เท่า ในแบบจำลองลำไส้นอกร่างกาย เคอร์แดลนเปลี่ยนองค์ประกอบโดยรวมของจุลินทรีย์จากอุจจาระคน[4]

    E424 เคอร์แดลน

  12. 12

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในเซลล์เซลล์

    polysorbate 80 ที่ความเข้มข้น 0.01% ทำให้เชื้อ E. coli ที่พบในผู้ป่วยโรคโครห์นผ่านชั้นเซลล์ลำไส้ได้มากขึ้นราว 59 เท่า และเพิ่มขึ้นราว 2 เท่าในเนื้อเยื่อ Peyer's patch ของมนุษย์ ขณะที่ใยอาหารละลายน้ำจากกล้วยกล้าและบร็อกโคลีช่วยลดการผ่านของเชื้อ[16]

    E433 พอลิออกซิเอทิลีน (20) ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอต

  13. 13

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายติดตามกลุ่มคนระยะยาวคน

    การศึกษาติดตามผู้ป่วยลำไส้ใหญ่อักเสบเรื้อรังชนิดอัลเซอเรทีฟ (UC) ที่อยู่ในระยะสงบ 191 ราย นาน 1 ปี พบว่ากลุ่มที่ได้รับซัลเฟตจากอาหารสูงสุด (หนึ่งในสามบน) มีโอกาสกำเริบมากกว่ากลุ่มต่ำสุด (odds ratio 2.6) ร่วมกับความเสี่ยงที่สูงขึ้นจากเนื้อแดงและเนื้อแปรรูป โปรตีน แอลกอฮอล์ และกำมะถันรวม ทั้งนี้ซัลเฟตคำนวณจากอาหารทั้งหมด จึงแยกบทบาทของซัลเฟตที่มาจากสารเติมแต่งโดยเฉพาะไม่ได้[8]

    E514 โซเดียมซัลเฟต

  14. 14

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในเซลล์เซลล์

    ในหลอดทดลอง นีโอแตมทำให้เซลล์เยื่อบุลำไส้ตายและผนังรั่วผ่านตัวรับรสหวาน T1R3 เพิ่มการสร้างไบโอฟิล์มของ E. coli และเพิ่มการเกาะติดและบุกรุกเซลล์ลำไส้ของแบคทีเรีย[13]

    E961 นีโอแทม

  15. 15

    ยังถกเถียงอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    การทบทวนงานวิจัยในสัตว์พบแผลและการอักเสบในลำไส้ บางงานพบเนื้องอก หลังได้รับคาราจีแนน ส่วนใหญ่เป็นชนิดที่ถูกย่อยสลายแล้ว ผู้เขียนเห็นว่าคาราจีแนนเกรดอาหารก็อาจเป็นอันตราย แต่อีกฝ่าย (รวมถึงผู้เชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรม) แย้งว่าผลเสียมาจากรูปแบบที่ถูกย่อยสลาย การให้ทางน้ำดื่ม หรือแบบจำลองที่ไม่เหมาะสม[6,7,8]

    E407 แคร์ราจีแนน

03

เรื่องใกล้กัน

จุลินทรีย์ในลำไส้เสียสมดุล27 ข้อ →อาการทางเดินอาหาร (ท้องอืด ระบาย)28 ข้อ →ใครควรระวัง · ลำไส้อักเสบเรื้อรัง (IBD)→ใครควรระวัง · ทารก 0–6 เดือน→ใครควรระวัง · ทารก 6–12 เดือน→ใครควรระวัง · ผู้ชาย→