ลำไส้อักเสบเรื้อรัง (IBD)
สารเติมแต่ง 24 ตัว มีคำแนะนำของหน่วยงาน กฎหมาย หรืองานวิจัยเฉพาะกลุ่มนี้
สารที่ไม่อยู่ในรายการ ยังไม่พบคำแนะนำหรือข้อค้นพบที่เป็นข้อกังวลเฉพาะกลุ่มนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีความเสี่ยง · คำแนะนำที่ใช้กับทุกคนไม่นับในหน้านี้ ดูที่ คำแนะนำสำหรับทุกคน · อัปเดต
ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
01
ควรจำกัดปริมาณ
18 สาร| สาร | คำแนะนำ · ที่มา | เพราะ |
|---|---|---|
| E171 ไทเทเนียมไดออกไซด์E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E221 โซเดียมซัลไฟต์E222 โซเดียมไฮโดรเจนซัลไฟต์E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E225 โพแทสเซียมซัลไฟต์E226 แคลเซียมซัลไฟต์E227 แคลเซียมไบซัลไฟต์E228 โพแทสเซียมไบซัลไฟต์ | ควรจำกัดปริมาณความเห็นผู้เชี่ยวชาญ IOIBD · EFSA · คณะกรรมาธิการยุโรป[31,32,33] | IOIBD แนะนำให้ลดอาหารแปรรูปที่มีไทเทเนียมไดออกไซด์และซัลไฟต์ (หลักฐานต่ำในโครห์น ต่ำมากใน UC) นอกจากนี้ EFSA สรุปในปี 2021 ว่าตัดความเสี่ยงต่อสารพันธุกรรมของ E171 ไม่ได้ จึงไม่ยืนยันการใช้ในอาหารอีกต่อไป และสหภาพยุโรปยกเลิกการอนุญาตตามระเบียบ 2022/63 ห้ามผลิตอาหารใหม่ที่มี E171 ตั้งแต่ 7 ส.ค. 2022 แต่บางประเทศยังอนุญาตอยู่ |
| E950 แอซีซัลเฟมโพแทสเซียมE951 แอสปาร์แตมE954 แซกคารีนE954(i) แซ็กคารินE954(ii) แคลเซียมแซ็กคารินE954(iii) โพแทสเซียม แซ็กคารินE954(iv) โซเดียมแซ็กคารินE955 ซูคราโลส | ควรจำกัดปริมาณความเห็นผู้เชี่ยวชาญ IOIBD[43] | IOIBD จัดสารให้ความหวานสังเคราะห์ไว้กลุ่มเดียวกับมอลโตเด็กซ์ทริน คือผู้ป่วย IBD อาจควรจำกัด (หลักฐานต่ำมาก) โดยอิงการเปลี่ยนแปลงจุลินทรีย์ในสัตว์ทดลองและแนวโน้มการบริโภคที่เพิ่มขึ้น ไม่ใช่การทดลองในผู้ป่วย และระบุว่าซูคราโลสแบบซองบางยี่ห้อมีมอลโตเด็กซ์ทรินเป็นตัวเติมราว 99% |
“ควรจำกัดปริมาณ” เป็นคำแนะนำการกิน ไม่ใช่สถานะกฎหมาย
02
งานวิจัยที่ศึกษากลุ่มนี้
6 สาร| สาร | คำแนะนำ · ที่มา | เพราะ |
|---|---|---|
| E110 ซันเซตเยลโลว์เอฟซีเอฟE129 แอลลูรา เรด เอซี | เริ่มมีสัญญาณ−อันตรายงานวิจัย[17,18] | งานในหนูพบว่าการได้รับ Allura Red (E129) ต่อเนื่องเรื้อรังในขนาดใกล้เคียงอาหาร ทำให้ลำไส้ใหญ่อักเสบเล็กน้อย เพิ่มเซโรโทนินในลำไส้และทำให้ผนังลำไส้รั่วขึ้น อีกงานพบว่า Red 40 และ Yellow 6 กระตุ้นลำไส้อักเสบคล้าย IBD เฉพาะในหนูที่มีภาวะ IL-23 สูง ผ่านสารที่แบคทีเรียในลำไส้ย่อยออกมา · ทดลองในสัตว์ |
| E407 แคร์ราจีแนน | เริ่มมีสัญญาณ−อันตรายงานวิจัย[13,14] | ในการทดลองขนาดเล็กแบบปกปิดสองฝ่าย ผู้ป่วยลำไส้ใหญ่อักเสบเรื้อรังชนิด UC ที่อยู่ในระยะสงบและงดคาราจีแนน หากได้รับแคปซูลคาราจีแนน (ปริมาณน้อยกว่าที่คนทั่วไปกินจากอาหาร) จะกำเริบเร็วกว่า โดยกลุ่มคาราจีแนนกำเริบ 3 ราย ส่วนกลุ่มยาหลอกไม่มีเลย · ทดลองสุ่มในคน |
| E407 แคร์ราจีแนนE433 พอลิออกซิเอทิลีน (20) ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอตE466 โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลส | เริ่มมีสัญญาณ−อันตรายงานวิจัย[17] | แนวทาง IOIBD ระบุว่าผู้ป่วยโรคโครห์นและ UC อาจควรลดอาหารแปรรูปที่มีคาราจีแนน CMC และ polysorbate 80 โดยระบุชัดว่าระดับหลักฐานต่ำมาก · ความเห็นผู้เชี่ยวชาญ |
| E433 พอลิออกซิเอทิลีน (20) ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอตE466 โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลส | เริ่มมีสัญญาณ−อันตรายงานวิจัย[6,7] | ในหนูที่มีพันธุกรรมเสี่ยงต่อลำไส้อักเสบ ทั้ง CMC และ polysorbate 80 ทำให้เกิดลำไส้ใหญ่อักเสบรุนแรงบ่อยขึ้น สอดคล้องกับสมมติฐานว่าอิมัลซิไฟเออร์ที่มีคุณสมบัติคล้ายสารทำความสะอาดไปลดความแข็งแรงของชั้นเมือก ทำให้แบคทีเรียเข้าถึงผิวลำไส้ได้ · ทดลองในสัตว์ |
| E433 พอลิออกซิเอทิลีน (20) ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอต | เริ่มมีสัญญาณ−อันตรายงานวิจัย[16] | polysorbate 80 ที่ความเข้มข้น 0.01% ทำให้เชื้อ E. coli ที่พบในผู้ป่วยโรคโครห์นผ่านชั้นเซลล์ลำไส้ได้มากขึ้นราว 59 เท่า และเพิ่มขึ้นราว 2 เท่าในเนื้อเยื่อ Peyer's patch ของมนุษย์ ขณะที่ใยอาหารละลายน้ำจากกล้วยกล้าและบร็อกโคลีช่วยลดการผ่านของเชื้อ · ทดลองในเซลล์ |
| E514 โซเดียมซัลเฟต | เริ่มมีสัญญาณ−อันตรายงานวิจัย[8] | การศึกษาติดตามผู้ป่วยลำไส้ใหญ่อักเสบเรื้อรังชนิดอัลเซอเรทีฟ (UC) ที่อยู่ในระยะสงบ 191 ราย นาน 1 ปี พบว่ากลุ่มที่ได้รับซัลเฟตจากอาหารสูงสุด (หนึ่งในสามบน) มีโอกาสกำเริบมากกว่ากลุ่มต่ำสุด (odds ratio 2.6) ร่วมกับความเสี่ยงที่สูงขึ้นจากเนื้อแดงและเนื้อแปรรูป โปรตีน แอลกอฮอล์ และกำมะถันรวม ทั้งนี้ซัลเฟตคำนวณจากอาหารทั้งหมด จึงแยกบทบาทของซัลเฟตที่มาจากสารเติมแต่งโดยเฉพาะไม่ได้ · ติดตามกลุ่มคนระยะยาว |