อัปเดต ขนาดตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
Addipediaสารานุกรม เจือปนอาหาร

การเจริญพันธุ์/ครรภ์/พัฒนาการ

9 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 13 ตัว

สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต

ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์

01

สรุปตามสถานะของหลักฐาน

สถานะทิศทางสารและสิ่งที่ศึกษา
สรุปแล้วอันตราย
ไม่มีผล
ผลผสม
  • E440 เพกทิน การประเมินของหน่วยงาน · ทารก 0–6 เดือน · ที่ปริมาณเท่ากับหรือเกินค่า ADI
เริ่มมีสัญญาณอันตราย
ผลผสม
ยังถกเถียงอันตราย
  • E284 กรดบอริก (และอีก 1 สาร) ทดลองในสัตว์ · ตั้งครรภ์ · วางแผนมีบุตร · ที่ปริมาณสูงกว่าที่ได้รับจากอาหารมาก
  • E951 แอสปาร์แตม เทียบผู้ป่วยกับกลุ่มควบคุม · ทารก 0–6 เดือน · ให้นมบุตร · ตั้งครรภ์
ถูกหักล้างอันตราย
02

ข้อค้นพบ

9 ข้อ
  1. 1

    สรุปแล้วไม่มีผลการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA กำหนดค่า ADI ชั่วคราวของกรดซอร์บิก/ซอร์เบตในปี 2015 และหลังได้ผลการศึกษาความเป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์ จึงกำหนดค่า ADI ถาวร 11 มก./กก./วัน (2019) และ EFSA (2019) สรุปว่าไม่เป็นข้อกังวลที่ระดับการใช้ที่รายงาน[5,6]

    E200 กรดซอร์บิกE202 โพแทสเซียมซอร์เบตE203 แคลเซียมซอร์เบต

  2. 2

    สรุปแล้วผลผสมการประเมินของหน่วยงาน

    EFSA ประเมินเพกตินในปี 2017 ว่าไม่ต้องกำหนด ADI สำหรับประชากรทั่วไป แต่ในปี 2021 พบว่าที่ปริมาณสูงสุดที่อนุญาตในอาหารทางการแพทย์สำหรับทารกอายุต่ำกว่า 16 สัปดาห์ เมทานอลที่ปล่อยจากเพกตินอาจเป็นอันตราย จึงแนะนำให้ลดเพดานการใช้[5,6]

    E440 เพกทิน

  3. 3

    สรุปแล้วอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    จุลินทรีย์ลำไส้ของคนส่วนน้อยเปลี่ยนไซคลาเมตเป็นไซโคลเฮกซิลามีน ในอัตราที่ไม่คงที่และอาจเพิ่มขึ้นเมื่อกินต่อเนื่องหลายเดือน ไซโคลเฮกซิลามีนทำให้อัณฑะฝ่อในหนูแรท ซึ่งเป็นฐานของค่า ADI ใน EU ในการทดลองระยะยาวในลิง ตัวที่เปลี่ยนสารได้มากมีระดับในเลือดใกล้เคียงระดับที่มีผลในหนู แต่พบความผิดปกติของการสร้างอสุจิเพียงตัวเดียว[12,13]

    E952 กรดไซคลามิก

  4. 4

    เริ่มมีสัญญาณอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    เมื่อแม่หนูได้รับ CMC และ polysorbate 80 ลูกหนูจะได้รับจุลินทรีย์ที่ผิดปกติช่วงแรกเกิด ซึ่งเพียงพอจะทำให้เสี่ยงลำไส้อักเสบและกลุ่มอาการเมตาบอลิกเมื่อโตเป็นหนูวัยหนุ่มสาว งานก่อนหน้าก็พบผลคล้ายกันเมื่อแม่หนูได้รับ P80[14,15]

    E433 พอลิออกซิเอทิลีน (20) ซอร์บิแทนมอโนโอลีเอตE466 โซเดียมคาร์บอกซิเมทิลเซลลูโลส

  5. 5

    เริ่มมีสัญญาณผลผสมการประเมินของหน่วยงาน

    ปริมาณที่รับได้ต่อวัน (ADI) ของ E385 ที่ JECFA ตั้งไว้ตั้งแต่ปี 1973 คือ 0-2.5 มก./กก./วัน อิงการทดลองในหนูแรท 2 ปีต่อเนื่อง 4 รุ่น ที่ให้กินถึง 250 มก./กก./วัน แล้วไม่พบผลเสียต่อการผสมติด การให้นม การหย่านม การเติบโต หรือสมดุลแร่ธาตุ แต่ในปี 2018 EFSA ไม่ยอมเพิ่มค่า ADI เพราะเห็นว่าข้อมูลด้านการสืบพันธุ์ยังไม่พอ และมีรายงาน (แม้ไม่มาก) ว่าหนูที่ได้ EDTA ผสมอาหารในขนาดสูงมีความผิดปกติของลูก ซึ่งอาจเกิดจาก EDTA จับสังกะสีจนร่างกายขาด ทั้งที่การป้อนทางสายยางไม่พบผลจนถึงราว 900 มก./กก./วัน EFSA จึงขอให้ทำการศึกษาตามมาตรฐานปัจจุบันก่อนประเมิน E385 ใหม่ทั้งหมด ซึ่งในปี 2024 ยังอยู่ในขั้นเก็บข้อมูล[6,8,12]

    E385 แคลเซียมไดโซเดียมเอทิลีนไดแอมีนเททระ แอซีเทต

  6. 6

    เริ่มมีสัญญาณผลผสมทดลองในสัตว์สัตว์

    งานในหนูเมาส์ 2 ชิ้นล่าสุดให้ผลไปคนละทาง: หนูท้องที่กิน E551 เกรดอาหารในขนาดสูง มีตัวอ่อนตายแล้วถูกดูดซึมกลับ (fetal resorption) มากขึ้น มีซิลิกาสะสมและการอักเสบในตับทั้งของแม่และลูก รูปแบบเมทิลเลชันของดีเอ็นเอ (DNA methylation) ในตับเปลี่ยนไป และแม่คุมน้ำตาลได้แย่ลง ส่วนอีกงานที่ทำตามแนวทางมาตรฐาน (ICH S5) ป้อนอนุภาคนาโนซิลิกา (ไม่ได้ระบุว่าเป็น E551) วันละ 60-1,000 มก./กก. ตั้งแต่ก่อนผสมพันธุ์ถึงต้นการตั้งครรภ์ ไม่พบผลต่อการเจริญพันธุ์ทั้งเพศผู้และเพศเมีย การฝังตัว หรือพัฒนาการของตัวอ่อนระยะแรก[11,12]

    E551 ซิลิกอนไดออกไซด์

  7. 7

    ยังถกเถียงอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    บอแรกซ์ (น้ำประสานทอง)/กรดบอริก (E284/E285) เป็นพิษต่ออัณฑะและตัวอ่อนในสัตว์ทดลอง EU อนุญาตเฉพาะในไข่ปลาคาเวียร์ ส่วนในไทยห้ามใช้ในอาหารทุกชนิด แต่ยังพบลักลอบใส่เพื่อให้อาหารกรุบกรอบหรือเด้ง เช่น ลูกชิ้น[5,6,7,8]

    E284 กรดบอริก ผิดกฎหมายไทยE285 น้ำประสานทอง ผิดกฎหมายไทย

  8. 8

    ยังถกเถียงอันตรายเทียบผู้ป่วยกับกลุ่มควบคุมคน

    การศึกษาแบบมีกลุ่มควบคุมที่อาศัยความจำย้อนหลังของแม่ พบว่าการดื่มน้ำอัดลมไดเอททุกวันหรือได้รับแอสปาร์แตม ≥177 มก./วัน ระหว่างตั้งครรภ์/ให้นม สัมพันธ์กับโอกาสออทิซึมในลูกชายสูงขึ้นราว 3 เท่า แต่ไม่พบในลูกสาว[17,18]

    E951 แอสปาร์แตม

  9. 9

    ถูกหักล้างอันตรายทดลองในสัตว์สัตว์

    ความเชื่อที่ว่าหญ้าหวานเป็นยาคุมกำเนิดมีที่มาจากงานวิจัยในหนูปี 1968 ซึ่งพบว่าน้ำต้มใบหญ้าหวานทำให้หนูเพศเมียมีบุตรยากลงต่อเนื่อง 50–60 วันหลังหยุดให้ แต่การทดลองนี้ใช้น้ำต้มใบดิบ ไม่ใช่สตีวิออลไกลโคไซด์บริสุทธิ์ และต่อมา EFSA (2010) พิจารณาข้อมูลพิษวิทยาทั้งหมดแล้วสรุปว่าสตีวิออลไกลโคไซด์บริสุทธิ์ไม่เป็นพิษต่อระบบสืบพันธุ์และพัฒนาการ[3,6]

    E960a สตีวิออลไกลโคไซด์จากหญ้าหวาน

03

เรื่องใกล้กัน

ใครควรระวัง · ตั้งครรภ์→ใครควรระวัง · วางแผนมีบุตร→ใครควรระวัง · ทารก 0–6 เดือน→ใครควรระวัง · ให้นมบุตร→ใครควรระวัง · ผู้ชาย→