ไวต่อซัลไฟต์
สารเติมแต่ง 9 ตัว มีคำแนะนำของหน่วยงาน กฎหมาย หรืองานวิจัยเฉพาะกลุ่มนี้
สารที่ไม่อยู่ในรายการ ยังไม่พบคำแนะนำหรือข้อค้นพบที่เป็นข้อกังวลเฉพาะกลุ่มนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีความเสี่ยง · คำแนะนำที่ใช้กับทุกคนไม่นับในหน้านี้ ดูที่ คำแนะนำสำหรับทุกคน · อัปเดต
ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
01
ควรจำกัดปริมาณ
8 สาร| สาร | คำแนะนำ · ที่มา | เพราะ |
|---|---|---|
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E221 โซเดียมซัลไฟต์E222 โซเดียมไฮโดรเจนซัลไฟต์E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E226 แคลเซียมซัลไฟต์E227 แคลเซียมไบซัลไฟต์E228 โพแทสเซียมไบซัลไฟต์ | ควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน EFSA[30] | EFSA ประเมินซ้ำปี 2022 และยกเลิกค่า ADI ชั่วคราว (0.7 มก. SO2/กก.น้ำหนักตัว/วัน ที่ตั้งไว้ปี 2016) เพราะข้อมูลความเป็นพิษยังไม่พอ และผลวิเคราะห์ margin of exposure ชี้ว่ามีข้อกังวลต่อสุขภาพสำหรับคนที่กินอาหารมีซัลไฟต์ปริมาณมาก ประเด็นนี้เป็นเรื่องความเป็นพิษในคนทั่วไป ซึ่งแยกจากแต่เสริมกับความเสี่ยงการแพ้ในคนที่ไวต่อซัลไฟต์ |
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์ | ควรจำกัดปริมาณคำแนะนำของหน่วยงาน FDA สหรัฐฯ · มหาวิทยาลัยฟลอริดา (UF/IFAS) · Taylor et al. 1988[31,32] | FDA ห้ามใช้ซัลไฟต์กับผักผลไม้สด (เช่น สลัดบาร์) ตั้งแต่ปี 1986 หลังมีรายงานผู้แพ้ และห้ามใช้ในอาหารที่เป็นแหล่งวิตามินบี 1 หลัก เพราะซัลไฟต์ทำลายไทอามีน แหล่งซัลไฟต์ที่พบบ่อยคือผลไม้แห้ง ไวน์ เบียร์ เชอร์รี่เชื่อม และมันฝรั่งแปรรูป การทดสอบแบบปกปิดในผู้ป่วยหอบหืดที่ไวต่อซัลไฟต์พบว่าผักสลัดที่ชุบซัลไฟต์ แอปริคอตแห้ง และน้ำองุ่นขาวกระตุ้นอาการได้ในบางคน แต่กุ้งที่ชุบซัลไฟต์ไม่กระตุ้น ความเสี่ยงจึงขึ้นกับชนิดอาหารและปริมาณที่ตกค้าง |
“ควรจำกัดปริมาณ” เป็นคำแนะนำการกิน ไม่ใช่สถานะกฎหมาย
02
ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้
9 สาร| สาร | คำแนะนำ · ที่มา | เพราะ |
|---|---|---|
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E221 โซเดียมซัลไฟต์E222 โซเดียมไฮโดรเจนซัลไฟต์E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E226 แคลเซียมซัลไฟต์E227 แคลเซียมไบซัลไฟต์E228 โพแทสเซียมไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้คำแนะนำของหน่วยงาน กฎหมายฉลาก EU (1169/2011)[21,22] | กฎหมายฉลากอาหารของสหภาพยุโรปนับซัลเฟอร์ไดออกไซด์และซัลไฟต์เป็นหนึ่งในสารก่อภูมิแพ้ 14 กลุ่ม เมื่อมีเกิน 10 มก./กก. หรือ 10 มก./ลิตร คิดเป็น SO2 รวมในอาหารพร้อมกิน ต้องเน้นให้เด่นในรายการส่วนประกอบ เช่น ตัวหนา |
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้คำแนะนำของหน่วยงาน อย.[23] | ตามประกาศฉบับที่ 450 สีและวัตถุกันเสียต้องแสดงชื่อกลุ่มหน้าที่พร้อมชื่อเฉพาะหรือเลข INS (เช่น สี INS 102) ส่วนสารให้ความหวานและวัตถุปรุงแต่งรสต้องแสดงชื่อเฉพาะ ผู้ที่แพ้หรือไวต่อสีหรือวัตถุกันเสียตัวใดตัวหนึ่งจึงตรวจหาเลข INS บนฉลากได้ (ตัวเลขเดียวกับเลข E ของยุโรป) |
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E221 โซเดียมซัลไฟต์E222 โซเดียมไฮโดรเจนซัลไฟต์E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E225 โพแทสเซียมซัลไฟต์E226 แคลเซียมซัลไฟต์E227 แคลเซียมไบซัลไฟต์E228 โพแทสเซียมไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้คำแนะนำของหน่วยงาน อย. (ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 450)[23,24,25] | ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 450 (ปี 2024) จัดซัลไฟต์ตั้งแต่ 10 มก./กก. ไว้ในรายการสารก่อภูมิแพ้ของไทย อาหารในภาชนะบรรจุที่มีซัลไฟต์ถึงระดับนี้ต้องแสดงในข้อความ 'ข้อมูลสำหรับผู้แพ้อาหาร: มี…' |
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E221 โซเดียมซัลไฟต์E222 โซเดียมไฮโดรเจนซัลไฟต์E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E225 โพแทสเซียมซัลไฟต์E226 แคลเซียมซัลไฟต์E227 แคลเซียมไบซัลไฟต์E228 โพแทสเซียมไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้คำแนะนำของหน่วยงาน EU · อย. · FDA สหรัฐฯ[21,23,32] | สหภาพยุโรป (เกิน 10 มก./กก. หรือ 10 มก./ลิตร คิดเป็น SO2 ในอาหารพร้อมกิน) ไทย (ตั้งแต่ 10 มก./กก.) และสหรัฐฯ (ตั้งแต่ 10 ppm) ต่างบังคับให้แสดงซัลไฟต์บนฉลาก ถ้าต่ำกว่าระดับนี้อาจมีซัลไฟต์เล็กน้อยโดยไม่มีคำเตือน |
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
| E221 โซเดียมซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
| E222 โซเดียมไฮโดรเจนซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
| E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
| E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
| E226 แคลเซียมซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
| E227 แคลเซียมไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
| E228 โพแทสเซียมไบซัลไฟต์ | ฉลากต้องมีคำเตือนสำหรับกลุ่มนี้กฎหมาย สหภาพยุโรป[3] | ซัลไฟต์ก่ออาการแพ้/ไม่ทน รวมถึงกระตุ้นหอบหืดในผู้ที่ไว |
03
งานวิจัยที่ศึกษากลุ่มนี้
4 สาร| สาร | คำแนะนำ · ที่มา | เพราะ |
|---|---|---|
| E223 โซเดียมเมทาไบซัลไฟต์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์ | สรุปแล้ว−อันตรายงานวิจัย[8,9,10] | การทดสอบให้กินเมตาไบซัลไฟต์ยืนยันว่าผู้ป่วยหอบหืดราว 4% (สูงขึ้นในผู้ที่ต้องใช้สเตียรอยด์) เกิดหลอดลมตีบจากซัลไฟต์ บทความทบทวนประเมินว่าพบ 3–10% ของผู้ป่วยหอบหืด อาการตั้งแต่หายใจมีเสียงวี้ด ลมพิษ ไปจนถึงแพ้รุนแรง (พบน้อย) · ทดลองสุ่มในคน |
| E220 ซัลเฟอร์ไดออกไซด์E224 โพแทสเซียมเมทาไบซัลไฟต์E228 โพแทสเซียมไบซัลไฟต์ | ยังถกเถียง±ผลผสมงานวิจัย[8] | การศึกษาแบบปกปิดสองทางปี 2001 ในผู้ป่วยหอบหืด 24 คนที่มีประวัติชัดว่าดื่มไวน์แล้วหอบ พบเพียง 4 คนที่ตอบสนองต่อไวน์ที่เติมซัลไฟต์ และเฉพาะที่ระดับ 300 ppm (ไม่ตอบสนองที่ 20–150 ppm) ผู้วิจัยเห็นว่าบทบาทของซัลไฟต์ในอาการหอบจากไวน์อาจถูกประเมินสูงเกินจริง และส่วนประกอบอื่นในไวน์อาจมีผลด้วย · ทดลองสุ่มในคน |