ปวดหัว/ไมเกรน
5 ข้อค้นพบ จากงานวิจัยที่ศึกษาสาร 5 ตัว
สารอื่นยังไม่มีข้อค้นพบเรื่องนี้ในฐานข้อมูล ซึ่งไม่ได้แปลว่าไม่มีผล · อัปเดต
ข้อมูลเพื่อการเรียนรู้ ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์
สรุปตามสถานะของหลักฐาน
| สถานะ | ทิศทาง | สารและสิ่งที่ศึกษา |
|---|---|---|
| สรุปแล้ว | ±ผลผสม |
|
| เริ่มมีสัญญาณ | −อันตราย |
|
| +ประโยชน์ |
| |
| ยังถกเถียง | ±ผลผสม |
|
ข้อค้นพบ
5 ข้อ- 1
EFSA (2017) กำหนดค่า ADI กลุ่มกลูตาเมตไว้ 30 มก./กก.น้ำหนักตัว/วัน (คิดเป็นกรดกลูตามิก หรือราว 2.3 กรัมผงชูรส/วัน สำหรับคนหนัก 60 กก.) โดยตั้งให้ต่ำกว่าระดับที่ไม่พบผลเสียในการศึกษาในสัตว์ 100 เท่า และระบุว่าบางกลุ่มประชากรได้รับเกินทั้งค่า ADI และเกินระดับที่เคยพบผลข้างเคียงในคน (เช่น ปวดหัว) ส่วน US FDA ยังจัดผงชูรสเป็น GRAS[4,5]
- 2
การวิเคราะห์อภิมานแบบขนาด-ผลตอบสนองปี 2026 จาก 12 งานทดลองพบว่าไรโบเฟลวินช่วยลดความถี่และระยะเวลาของไมเกรน โดยผลมากขึ้นตามขนาดยาจนถึง 400 มก./วัน แต่ผลระหว่างงานต่างกันมาก งาน RCT ต้นแบบ 3 เดือน (55 คน) พบว่าขนาด 400 มก./วันทำให้วันปวดหัวลดลงครึ่งหนึ่งใน 59% ของผู้ป่วย เทียบกับ 15% ในกลุ่มยาหลอก และมีผลข้างเคียงเพียงเล็กน้อย ส่วนงานในเด็กที่ใช้ 200 มก./วันไม่พบประโยชน์[6,7,8]
- 3
- 4
งานทบทวนอย่างเป็นระบบพบว่าเมื่อกินผงชูรสพร้อมอาหาร ไม่พบว่าปวดหัวเพิ่มขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ส่วนการทดลองเล็กๆ แบบ double-blind ที่ให้ผงชูรส 150 มก./กก. (ราว 9 กรัมสำหรับคนหนัก 60 กก.) ละลายในน้ำอัดลมตอนท้องว่าง พบคนปวดหัวมากขึ้น (8 ใน 14 คน เทียบกับ 2 ใน 14 คนเมื่อได้ยาหลอก) และความดันขึ้นชั่วคราว ซึ่งเป็นปริมาณที่สูงกว่าการปรุงอาหารปกติหลายเท่า[9,13,14]
- 5